تکدیگری که این روزها وجهه کمک به نیازمندان را مخدوش کرده است، به معضلی پیچیده تبدیل شده است. در حالی که بسیاری از افراد جامعه با وجود ۲۰ سال تحصیل و هزینههای بسیار برای مهارت آموزی به دستمزدهای ۸۰۰، ۹۰۰ هزار تومانی دست مییابند اما متکدیان تنها با نشستن در یک گوشه خیابان پولی چند برابر به جیب میزنند.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، در موضوع تکدی گری دو پرسش مطرح میشود. نخست این که چرا درآمد این افراد در ازای فعالیت بیارزششان زیاد است و دوم این که چگونه میتوان این افراد را در راستای مهارت آموزی و خدمت به خود و جامعه هدایت کرد. سید محمد خامسی، مدیر یک انجمن مردم نهاد در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری گسترش درباره موانع جذب متکدیان به بازار کار گفت: کارفرمایان رغبتی به استخدام متکدیان پس از مهارت آموزی ندارند. وی افزود: روش هایی برای جذب برخی از متکدیان به مراکز مهارت آموزی وجود دارد اما تجربه نشان میدهد، کارفرمایان تمایلی برای استخدام و به کارگیری این افراد ندارند. چرا که از گذشته آنها میهراسند و نمیتوانند با آنها ارتباط برقرار کنند. خامسی اظهار کرد: کمک به متکدیان اگرچه برگرفته از ارزشهای دینی و فرهنگی است اما نتیجه آن از نظر دین و فرهنگ ملی ارزشمند نیست. در واقع نتیجه این کمکهای مردمی کژ کارکرد شده است. (کژ کارکرد نتایج نامطلوبی است که یک پدیده مطلوب و پسندیده، بواسطه اقتضائات وجودی و تحققی اش، به جای میگذارد. ) وی ادامه داد: نبود انجمنهای مردم نهاد پیشرو، منجر به ایجاد پدیده تکدی گری شده است. اگر مردم بخواهند به این افراد کمک کنند از آن جایی که به نهادها اعتمادی ندارند، دوست دارند که به طور مستقیم به نیازمندان کمک کنند و این امر موجب ایجاد پدیده تکدی گری و سوء استفاده از بیاعتمادی مردم به نهادها شده است. این فعال مدنی که در شهریار مشغول است، در خصوص شرایط تکدی گری در این شهرستان تصریح کرد: متکدیان در شهریار با هزینه کمتری زندگی میکنند و درآمد بیشتری کسب میکنند.شهریار با توجه به این که مهاجر پذیر و کریدور ارتباطی بین کرج و تهران است، تردد زیادی را تجربه میکند از این رو متکدیان در این شهر، درآمد زیادی دارند. وی افزود: مردم شهریار نسبت به ورامین، پیشوا، رباط کریم و اسلام شهر وضعیت اقتصادی بهتری دارند این علت دیگری است بر این که این منطقه برای متکدیان در آمد زا است. خامسی گفت: از سوی دیگر، شهریار مکان بهتری برای حضور متکدیان است چرا که شهریار امکانات رفاهی به نسبت خوبی دارد و میتوانند همین جا زندگی کنند. این مدیر انجمن مردم نهاد گفت: مسئولان کمتر به موضوع متکدیان شهریار میپردازند از این رو، شهریار منطقهای امن برای متدکیان است. وی ادامه داد: طرحهای ضربتی نتیجه بخش نیست. ما نیاز به فرهنگسازی دو جانبه داریم. از سویی مردم باید آموزش ببینند که به این افراد پول ندهند و از سوی دیگر باید عزت نفس را در متکدیان بالا ببریم تا به سمت مشاغلی بر پایه کار و مهارت متمایل شوند. آنها نیاز به مهارت آموزی و حمایت برای اشتغال دارند. وی افزود: متکدیان امروز، کودکان کار دیروز هستند. بسیاری از متکدیان بزرگسال مبتلا به اعتیاد هستند که در آینده به معتادان متهاجر تبدیل میشوند. ما توانستیم روند رشد حدود ۲۰ نفر را بررسی کردیم و دیدیدم که زندگی آنها با عنوان کودک کار شروع شد و در بزرگسالی از آن جایی که مهارتی نداشتند و مردم هم دیگر دلشان نمیسوخت و به آنها کمک نمیکردند، به کارتن خوابی رسیدند. وی تصریح کرد:از این رو، در برههای از زمان، ما توانستیم اعتماد برخی کودکان کار و خانواده هایشان را بهدست آوریم و به مرور زمان توانستیم عزت نفس برخی از آنان را بالا ببریم. نتیجه این اقدامات این بود که نیمی از کودکان کار مورد بررسی، به کسب مهارت برای یافتن شغل تمایل پیدا کردند اما امکانات ما برای آموزش آنها ناکافی بود. به همین علت زحماتی که برای افزایش عزت نفس آنها کشیده شد، نتیجه مطلوبی نداشت.
