حجتالاسلام مجید ناصرینژاد - عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی
انرژی حرف نخست را در اقتصاد کشور میزند. بودجه کشور براساس درآمدهای حاصل از نفت بسته میشود البته تا حدودی این امر کاهش یافته اما وابستگی هنوز وجود دارد. ضعف در رشد و توسعه اقتصادی انرژی به این دلیل است که درآمدهای حاصل از انرژی باید صرف تجهیزات و تولید انرژی شود اما اکنون این درآمدها در جای دیگری هزینه میشود. مدیریت انرژی مهمترین نقش را در معماری انرژی دارد، درحالحاضر بیشتر درآمد کشور صرف هزینههای جاری یا پرداخت حقوق میشود، تا جایی که امکان دارد باید بتوانیم درآمدهای نفتی و انرژی کشور را در زیرساختها و تولید هزینه کنیم. از این طریق علاوهبر بهبود فناوری انرژی ارزش افزوده انرژی در کشور رشد میکند. در کشور به رونق تولید نیاز داریم، ظرفیتهای بسیار خوبی هم در بخشهای مختلف از جمله صنعت، کشاورزی و گردشگری وجود دارد که تمامی اینها قابلیت سرمایهگذاری را دارند. اگر ارزش افزوده حاصل از انرژی افزایش پیدا کند و از سوی دیگر تولید نیز برمبنای مصرف بهینه انرژی تعریف شود علاوهبر کاهش نرخ تمامشده محصولات شاهد ارتقای معماری انرژی ایران خواهیم بود. درحالحاضر صنعت نفت به خانهتکانی نیاز دارد. به عنوان مثال، تاسیسات نفتی ما برای سالهای قبل است و حتی لولههای نفتی که از آنها نفت استخراج میشود، بیشتر از رده خارج و مستهلک شدهاند و باید برای بازسازی آنها اقدام کنیم. فرسودگی تجهیزات انرژی یکی از مواردی است که موجب افزایش شدت انرژی بدون بازدهی کافی خواهد شد. در بحث پتروشیمی زمینههای خوبی هست، پتروشیمی و صنایع پاییندستی ظرفیتی را برای کشور به وجود میآورد که موجب افزایش ارزش افزوده و بازدهی انرژی در کشور میشود. بنابراین توجه به این حوزه میتواند علاوهبر رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال تولید ناخالص داخلی، بازدهی انرژی را افزایش دهد.
