حمیدرضا صمدی - کارشناس صنعت قطعه
ادغامسازی نیاز به بسترهایی دارد و نمیتوان انتظار داشت بهراحتی قطعهسازان بپذیرند به طور مشارکتی فعالیت خود را ادامه دهند زیرا فرهنگ شراکت و کار جمعی در کشور وجود ندارد و نیاز به ارتقا دارد. ما باید به سمت ابرساختارگرایی برویم؛ مسیری که در جهان طی میشود. این امر مهم را باید انجمن قطعهسازان تصریح کند تا شرکتهایی که با یکدیگر همسو و دارای قطعات مشابه هستند یک مجموعه را بسازند و در یک مجموعه منسجم فعالیتهای تولیدی خود را ادامه دهند. باید توجه داشت صنعتگرانی که به دنبال بازار جهانی هستند - که این امر به دیدگاه مدیریتی برمیگردد- بستر را در شرکتهای خود فراهم کردهاند. اگر قطعهسازان دید جهانی داشته باشند به ناچار باید در سرعت بخشیدن به کارهای جمعی تلاش بیشتری داشته باشند. اگر چنین نشود با توجه به توان مالی که برای توسعه صنعت آینده نیاز است به طور قطع کارگاههای کوچک نمیتوانند گسترش پیدا کنند و از میدان رقابت حذف خواهند شد. اصل موضوع، تغییر دیدگاه است که بتوانیم جهانی فکر کنیم و زمانی که جهانی میاندیشیم باید به تییرینگ فکر کنیم و لازمه آن نیز فراهم کردن زمینههاست؛ اینکه واحدهای صنعتی مالکیت فرآیند و بزرگ شدن آن را برای خود ایجاد کنند. حال میتواند جوینتونچر و همکاری خارجی باشد یا جوینتونچر و مشارکتهای داخلی.
