سازمان فضایی آمریکا در نظر دارد موتورهای کاوشگر وویجر1 را پس از نزدیک به چهار دهه روشن نماید.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از نیواطلس، ناسا پس از 37 سال با موفقیت دستور روشن شدن موتورهای کاوشگر فضایی "وویجر1" (Voyager 1) را ارسال نمود. این آزمایش در 28 نوامبر در "آزمایشگاه پیشرانه جت" (Jet Propulsion Laboratory) ناسا درپاسادینا کالیفرنیا توسط تیم کنترل ماموریت انجام شد. این آزمایش بخشی از برنامهای است که با هدف فعال نگه داشتن این کاوشگر بدون سرنشین برای سه سال دیگر اجرا میشود، در حالیکه در فضای بین ستارهای سرعت میگیرد. وویجر1 که 40 سال پیش به فضا پرتاب شد، تقریبا دورترین و سریعترین کاوشگری است که تاکنون به فضا پرتاب شده است. با توجه به فاصله 22 میلیارد کیلومتری آن از زمین، مدت زمان ارسال یا دریافت سیگنال از وویجر1 به یکی از آنتنهای شبکه فضایی ناسا درگلدستون کالیفرنیا 19ساعت و 35 دقیقه طول میکشد. در سال2013 وویجر1 اولین کاوشگری بود که وارد فضای بین ستارهای شد و ناسا امیدوار است که باتریهای رادیواکتیو آن تا سال 2025 کار کنند. اگر این کاوشگر نتواند آنتن اصلی خود را متصل به زمین نگه ندارد، مدت زمانی که منبع انرژی هستهای وویجر1 کار میکند بیاهمیت خواهد بود. اگر وویجر1 در فضا شناور شود این خطر وجود دارد که ارتباط این کاوشگر با زمین برای همیشه قطع و فضاپیما به طور خودکار خاموش شود. برای جلوگیری از وقوع این اتفاق، این کاوشگر با مجموعهای از ژیروسکوپها و 16 موتور کنترلکننده هیدرازین MR-103(هشت موتور اصلی و هشت موتور پشتیبان) ساخت شرکت "راکت داین ایروجت" (Aerojet Rocketdyne) تجهیز شده است. موتورهای کنترلکننده در زمان ماموریتهای پیچیده وویجر1 در مدار مشتری و زحل اهمیت حیاتی داشتند. این موتورها هم کاوشگر را در مسیر مناسب خود نگه داشتهاند تا سرعت آن طوری افزایش یابد که بتواند به نقطه بعدی هدف خود دست یابد و نهایتا از سیستم خورشیدی خارج شود و هم برای تنظیم آنتن کاوشگر و اتصال به ابزارهایش در مسیرهای درست، ضرروی است.
