سارا اصغری /روزنامه نگار
نبود ثبات مدیریتی یکی از علل ناکامی واحدهای تولیدی و اقتصادی بهشمار میرود. برخی واحدهای تولیدی و صنعتی در کشور که مشکلات آنها در هم گره میخورد و هر بار به مرحله بحرانی خود میرسند بهطور معمول و در نخستین اقدام دست به تغییر مدیریت میزنند و برخی شرکتها نیز این راهکار و رویکرد را بهصورت یک سریال ادامه میدهند تا جایی که این تغییرات و جابهجاییهای سریع و مستمر جزئی از عملکرد آن شرکت بهشمار میرود. موضوعی که نهتنها گرهای از واحد تولیدی و صنعتی نمیگشاید، بلکه سبب ایجاد بیثباتی و بیبرنامگی برای آینده آن واحد صنعتی نیز خواهد شد. این در حالی است که واحدهای صنعتی باید براساس مدلهای سازمانی و مدیریتی و نیاز واحد تولیدی و تخصص و شایستگی فرد اقدام به انتخاب مدیر با یک نگاه بلندمدت کند. این نگاه بلندمدت مدیریتی با برنامههای اصولی است که میتواند واحد صنعتی را به سرمنزل مقصود برساند. اگر هم مشکلی ساختاری در بدنه واحد تولیدی ایجاد شود باید به صورت ریشهای درصدد رفع آن برآمد تا اینکه با نخستین اقدام درصدد تغییر مدیر برآمد.