رسول رنجبران / عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی
یکی از شاخصهای کشورهای توسعه یافته میزان ارتباطات اقتصادی و تجاری آنان با سایر کشورهاست. هرچه یک کشور بستهتر باشد یا به عبارتی تعاملات ضعیفتری با دنیا داشته باشد، دارای اقتصادی ناتوانتر و غیررقابتی است. نگاهی کوتاه به اقتصاد کشورهای توسعهیافته، درحال توسعه و توسعه نیافته روشنگر این ادعاست. در دنیای رقابتی امروز، میدان مبارزه بسیار پیچیده و دشوار است و در این کارزار کسانی باقی میمانند که به رمز و رموز مبارزه آگاهی دارند و توانمند و دانا ظاهر میشوند. این مسیری است که همه پیروزمندان طی کردهاند و مفری برای گریز از آن وجود ندارد. متاسفانه کشور ما به دلایل گوناگون در یک دهه گذشته از ارتباطات و مناسبات دوجانبه خوبی با کشورهای توسعه یافته برخوردار نبوده و از این بابت بهشدت آسیب دیده است. امروز ما بیش از همیشه نیاز به بازسازی روابط اقتصادی با کشورهای هدف داریم تا بتوانیم سهم منافع خودمان را از منابع گوناگون ببریم. باتوجه به کمبود منابع در داخل کشور و رشد منفی سرمایهگذاری در سالهای گذشته نیاز به منابع خارجی بهشدت و افزونتر لمس و احساس میشود. به هرجهت یکی از پیشنیازهای توسعه، داشتن منابع لازم و کافی است که اگر از داخل قابل تامین نباشد باید از خارج تامین شود. این مهم زمانی قابل فکر کردن است که مقدمات آن از جمله روابط اقتصادی وجود داشته باشد. اتاقهای مشترک بازرگانی بین کشورها، نقش فوقالعادهای در ایجاد و توسعه روابط اقتصادی و تجاری آنها دارند. این نقش آنقدر مهم است که کشوری مانند آلمان دارای بیش از ۹۰ اتاق بازرگانی مشترک با کشورهای جهان است و از قبل آنها بسیار سود میبرد. متاسفانه کشور ما، مسئولان و سازمانهای مربوط از این فرصت مانند سایر موارد حداقل بهره را میبرند.اگر فعالان اقتصادی بخش خصوصی بتوانند، که میتوانند، حضوری موثر در انتخابات هیات رییسه این اتاقها داشته باشند، قادر خواهند بود با انتخاب افرادی خبره و نخبه، بسیاری از اهداف و برنامههای خود را تا حصول نتیجه دنبال کنند. امروزه بیشتر فعالان اقتصادی آلمان برای ورود به اقتصاد و تجارت با کشور ما از پنجره اتاق مشترک بازرگانی و صنایع ایران و آلمان ورود پیدا میکنند. علت آن هم این است که آنان به این نوع اتاقها اعتماد دارند و اطلاعات اولیه تصمیمسازی خویش را از آنان دریافت میکنند. این اتاقها نه فقط محل اطمینان و رجوع فعالان اقتصادی هستند بلکه تسهیل و تسریعکننده حضور آنان در فعالیتهای اقتصادی دو کشور بهشمار میروند که این جزو برنامهها و تلاشهای ذاتی اتاقهای مشترک است. تعامل مستمر مسئولان اتاق با مسئولان ذیربط دو کشور به منظور بسط و گسترش روابط تجاری با در نظر گرفتن نیازها و نظرات اعضا امری لازم و ضروری است. استفاده درست و به موقع از ظرفیتهای اعضای اتاق از اولویتهای کاری اتاق به شمار میرود. تقویت اتاقهای مشترک بازرگانی بهنوعی تقویت ساختارهای مورد نیاز فعالان اقتصادی بهویژه بخش خصوصی است که نباید از آن غافل ماند. انتخابات هیات رییسه اتاق بازرگانی و صنایع ایران و آلمان که ۵ آذر سال جاری برگزار خواهد شد فرصتی بس گرانبها و باارزش است که فعالان اقتصادی بهویژه اعضای محترم این اتاق باید قدر آن را بدانند و با تمام توان در این انتخابات حضوری موثر پیدا کنند. انتخاب افراد شایسته که دارای داناییها و تواناییهای فردی و حقوقی هستند، کمک خواهد کرد تا عملکرد این اتاقها روز به روز بهتر و مؤثرتر از گذشته باشد. اتاق قوی و پرقدرت زمانی معنا پیدا میکند که از هیات رییسه قدرتمند و قوی برخوردار باشد تا بتواند به مطالبات برحق اعضای خویش پاسخی در خور بدهد. پیوند اقتصاد ملی به اقتصاد بینالملل از مسیر افزایش توانمندیهای اتاقهای مشترک مقدور خواهد شد.
