سارا رشادیزاده / روزنامهنگار
نگاهی به تاریخچه ۱۱ ساله برپایی نمایشگاه رسانههای دیجیتال نشان میدهد که در طول این سالها گامهای بلندی برای رشد این حوزه برداشته شده است.
نمایشگاهی که تا دیروز به دلیل کوچک بودن جامعه فعالان این حوزه در حاشیه نمایشگاه کتاب برگزار میشد، امروز به جایگاهی رسیده که هر سال در مقام رویدادی مستقل و به دور از سایر نمایشگاههای مشابه همچون نمایشگاه رسانه یا الکامپ برگزار میشود. براساس آمارهای منتشر شده از سوی مرکز فناوری اطلاعات و رسانههای دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان متولی اصلی برگزاری این رویداد، امسال شمار شرکتهایی که در رده رسانههای دیجیتال جای میگیرند به رقمی حدود ۴۰۰ شرکت میرسد. شبکههای اجتماعی، استارتآپهای با ماهیت تولید محتوای دیجیتال و نرمافزارها همگی در رده رسانههای دیجیتال ایرانی جای میگیرند.
اما این رویداد فرصت مناسبی است تا دردها و دغدغههای این حوزه بار دیگر از نو مرور شود. آنچه فعالان این حوزه مانند تمام حوزههای اقتصادی دیگر به آن نیازمند هستند، آن است که در سایه توجه مسئولان، امنیت شغلی و امنیت سرمایهگذاری در این حوزه فراهم شود. این در حالی است که وقتی پای درد دل فعالان استارتآپی یا نرمافزاری مینشینیم با دغدغه نبود امنیت سرمایهگذاری و خروج سرمایه از این بخش روبهرو میشویم. باید توجه داشت که نبود نظارت و حمایت دقیق و موثر از سوی مسئولان باعث رشد بیرویه و بدون کیفیت نرمافزار و حتی کسب و کارهای نوپایی میشود که بدون برنامهریزی وارد میدان شدهاند تا شاید از این رهگذر دغدغههای معیشتی خود را از سر باز کنند.
شاید بر اساس آمار و ارقام رشد چند برابری کسب و کارهای یک حوزه مانند کسب و کارهای مبتنی بر فناوری و فضای دیجیتال دستاوردی مهم و گامی بلند در مسیر توسعه به شمار آید، اما وقتی پای بررسی کیفیت و خروجی به میان میآید، شاهد آن هستیم که در سایه بیتوجهی به تدوین و بروزرسانی قوانین این حوزه به جای رشد، با حبابی روبهرو شده که هر آن ممکن است بترکد و از خود آثار منفی زیادی به جای بگذارد. به نظر میرسد حالا که به یازدهمین نمایشگاه رسانههای دیجیتال ایران رسیدهایم، در کنار بازدید مسئولان از این نمایشگاه و رونمایی از دهها طرح تازه بهتر است زمانی را هم صرف ساماندهی، تدوین قوانین و حل مشکلات این حوزه کنند.
