جاه‌طلبی سینمای ایران با صنعت انیمیشن

«انیمیشن» یا همان نام فارسی شده آن «پویا نمایی» دنیایی است که در آن همه آرزوها برآورده می‌شود برای نمونه در دنیای انیمیشن‌ها، فقر، سیاست‌زدگی، جنگ، کودک‌کشی، سلطه‌طلبی، استعمار، استثمار و... می‌تواند به خواست خالق آن از بین برود و هر چیز غیرممکنی ممکن شود.

به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: در دنیای انیمیشن، درخت‌ها، دیوارها و هر آنچه دیده می‌شود جان دارند، با انسان‌ها دوستی می‌کنند و ما با آنها همذات‌پنداری می‌کنیم. این نتیجه قدرت انیمیشن بر پرده نقره‌ای سینماست. تا چندی پیش سینماگران گمان‌شان بر این بود که این نوع سینما تنها برای کودکان مناسب است، اما حالا تماشاگرانش بزرگسال نیز هستند و آثاری در حوزه انیمیشن وجود دارد که برای آنها تولید می‌شود. «هنر_ صنعت» سینما این روزها تکیه محکمی بر شانه‌های آثار انیمیشن زده و توانسته توجه مخاطبان را به خود جلب کند. انیمیشن هنری پر زحمت است که برای جان بخشیدن به یک شیء و کوچکترین حرکت آن، مدت‌ها گروهی متشکل از چند صد نفر زحمت می‌کشند. اشکان رهگذر، کارگردان انیمیشن«آخرین داستان» با حضور در غرفه روزنامه صمت در بیست و سومین نمایشگاه مطبوعات با اشاره به ساخت انیمیشن«آخرین داستان» گفت: ساخت انیمیشن«آخرین داستان» براساس منطق‌هایی که در جامعه وجود دارد، شروع نشد. ما فقط دوست داشتیم این کار را انجام دهیم. گروهی جوان و پرانرژی بودیم و چند کار کوتاه ساخته بودیم اما این جاه‌طلبی ما بود که باعث شد به سمت ساخت انیمیشن بلند سینمایی برویم و به این موضوع فکر نکردیم که شرایط چقدر خوب یا بد است. به همین دلیل، موضوع بسیار سختی را هم کشیدیم. وی با اشاره به سختی‌های ساخت انیمیشن و مشکلاتی که در طول ساخت این اثر داشتند گفت: بدتر از همه مسائل، شرایط مالی پروژه بود. ما هیچ تصوری از اینکه یک انیمیشن بلند سینمایی چقدر می‌تواند هزینه داشته باشد، نداشتیم. البته برآوردهایی داشتیم اما چون تجربه‌ای نداشتیم و برآوردهای ما براساس تئوری بود در نهایت آن برآوردها درست از آب در نیامد. کسی هم در ایران نبود که ما را راهنمایی کند. امروز که درباره آن صحبت می‌کنیم، چند انیمیشن بلند سینمایی به شکل سه‌بعدی ساخته شده ولی در فضایی که ما می‌خواستیم کار کنیم کسی نبود که ما را راهنمایی کند. مسائل مالی در این سال‌ها بسیار به ما فشار وارد کرد ضمن اینکه تحولات مالی زیادی در این سال‌ها داشتیم که ما را تحت تاثیر قرار می‌داد. از طرف دیگر نیروی متخصص در این سطح در ایران نداشتیم. در آن موقع ما ۴۰ نفر بودیم و فکر می‌کردیم با همین تعداد می‌توان کار را انجام داد و از طرف دیگر با خودمان محاسبه می‌کردیم که اگر پول باشد می‌توانیم نیرو بیاوریم اما در واقع نیروی متخصصی که بتواند در این سطح کار انجام دهد وجود نداشت. وی با اشاره به استفاده از نیروی انسانی جوان و مستعد در ساخت این انیمیشن گفت: توانستیم حدود ۱۰۰ نیروی متخصص را در این استودیو متمرکز کنیم که به جرات می‌توانم بگویم ۹۰ درصد این افراد از صفر شروع کردند و حالا جزو بهترین‌ها هستند. یعنی ما هیچ‌وقت دنبال هنرمندان نامدار نرفتیم که از آنها بخواهیم برای‌مان کار انجام دهند، خودمان نیروهای‌مان را پرورش دادیم. وی با بیان این مطلب که ساخت انیمیشن در ایران با ریسک بالایی روبه‌رو است گفت: در انیمیشن امنیت شغلی وجود ندارد. وضعیت مالی مانند بقیه حوزه‌ها خراب است و بچه‌های ما هم این مشکل را دارند. برای نمونه بیمه را در نظر بگیرید، فکر نمی‌کنم که غیر از شرکت ما شرکت دیگری در حوزه انیمیشن فعالیت کند که کارمندان خودش را بیمه کرده باشد. همه، این موضوع را به آسیفا ارجاع می‌دهند در حالی که آسیفا نهاد غیرانتفاعی است، محدودیت‌هایی دارد و نمی‌تواند کل جامعه‌ای که در این زمینه کار می‌کنند را بیمه کند. ما اینجا سازوکاری را فراهم کرده و توانسته‌ایم عده‌ای از کارمندان‌مان را بیمه کنیم. این حداقل شرایطی است که یک هنرمند باید از آن برخوردار باشد تا احساس امنیت شغلی کند. بنابراین من به آنها حق می‌دهم. ما هم نیروهای خوبی داشتیم که به دلیل ادامه تحصیل یا کار در استودیوهای خارج از کشور، از ایران رفته‌اند. به جرات می‌توانم بگویم از ۲۰۰ نیرویی که تا به حال در این استودیو تربیت کرده‌ایم بسیاری رفتند یعنی درحال‌حاضر فقط ۱۰۰ نفر آنها در اینجا حضور دارند. شرایط مالی با مشکل روبه‌رو می‌شود و حقوق‌های‌شان چند ماه عقب می‌افتد، برای همین می‌روند. ما هم با این مسائل روبه‌رو هستیم و بسیار سخت است. تولید وقتی بزرگ می‌شود و عددها بالا می‌رود رفع و رجوع کردن آن سخت می‌شود. رهگذر با بیان اینکه حمایت دولت از تولید انیمیشن باید مستمر باشد گفت: من بسیار به دنبال حمایت نهادهای دولتی رفتم و این را بد نمی‌دانم اما همین تجربه باعث شد من چیزهایی یاد بگیرم که دیگران بلد نیستند یعنی راهکارهایی که شاید هر کسی از آن اطلاعی ندارد. باعث شد مارکت خارجی را بیشتر یاد بگیرم و روی آن کار کنم. فکر می‌کنم حمایت دولتی چیز بدی نیست به شرطی که از روش درستی استفاده شود. در تمام دنیا، دولت از هنر انیمیشن درست حمایت می‌کند اما نه حمایت بلاعوض. نباید صفر تا صد باشد. باید حمایت‌ها طوری باشد که آدم‌های بیشتری فرصت داشته باشند کارهای خودشان را توسعه بدهند اما بدین شکل نباشد که نهادی بیاید صفر تا صد پول پروژه مرا بدهد و من نگران بازگشت سرمایه‌اش نباشم. کسی که خصوصی کار می‌کند همیشه این نگرانی را دارد تا پروژه‌ای را بسازد که مردم به خاطرش به سینما بیایند و برای دیدن آن پول پرداخت کنند تا بتواند سرمایه‌اش را به همراه سودی بازگرداند ولی وقتی فلان نهاد، پول پروژه مرا داده باشد چرا باید نگران فروش آن باشم؟ بنابراین این شیوه حمایتی که درحال‌حاضر اتفاق می‌افتد، خوب نیست اما اگر به درستی انجام شود نه تنها خوب است بلکه به جای حمایت از یک پروژه چند میلیاردی می‌توانند از چندین پروژه حمایت کنند. انیمیشن سینمایی«آخرین داستان» یک اثر ایرانی است که از سال ۸۹ کلید خورده و هنوز در حال تولید است و پیش‌بینی شده در بهار ۹۶ به اتمام برسد. هم‌اکنون افزون بر ۱۰۰ هنرمند انیماتور در روند ساخت این انیمیشن همکاری دارند. آخرین داستان، برداشتی آزاد از داستان ضحاک شاهنامه فردوسی است. از عوامل این انیمیشن که محصول استودیو هورخش است می‌توان به اشکان رهگذر کارگردان و سناریست، پویان مکری مدیر پروژه، احسان رسول‌اف تهیه‌کننده و کریستف رضاعی آهنگساز اشاره کرد.