ابوالفضل قناعتی/ عضو پیشین شورای شهر تهران
بنا به استناد بند ۲۴ ماده هفتاد و یک قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی شهر تهران نامگذاری معابر، میدانها، خیابانها، کوچه و کوی در حوزه شهر و همچنین تغییر نام آنها جزء اختیارات شورا است، ترکیب کمیسیون نامگذاری شورای شهر تهران از ۳عضو شورا، مدیران روابط عمومی شورا و شهرداری تهران، نماینده بنیاد شهید و امور ایثارگران و نماینده فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که در هر جلسه به تناسب موضوع مهم و هویت بخش از کارشناسان مربوط دعوت میشود در جلسات حاضر شوند. معیار انتخاب نام برای مکانی در گام نخست به درخواست و نظر اهالی آن محله یا کوچه و... بستگی دارد و باید بگویم کسب رضایت آنها برای ما جز اولویتهاست چراکه این مردم هستند که میخواهند سالیان سال در کوچهای به این نام زندگی کنند و بر همین اساس رضایت مردم شرط اصلی است، از سویی دیگر شهروندان در محلات به تناسب کاربری کوچه، وجود یک خانواده یا چهره فاخر فرهنگی و... یا به بهانه رخداد و اتفاقی تاریخی و هنری خواهان تغییر نام معبر میشوند که درخواست خود را به شهرداری منطقه ارائه میدهند و پس از تایید به کمیسیون نامگذاری شورای شهر ارسال میشود. افراد دارای جایگاه حقوقی مانند رئیسجمهور، رئیس مجلس، برخی از نمایندگان مجلس، نیروهای مسلح و گروهی از دانشجویان به واسطه شخصیت حقوقیشان میتوانند درخواست خود را برای تغییر نام یا نامگذاری جدید به طور مستقیم با کمیسیون نامگذاری شورای شهر مطرح کنند. مکانهای شهری مانند کوچه و خیابان و میدان جزئی از خاطرات شهروندان به شمار میروند و آمد و شد هر روزه مردم از این معابر، آنها را به بخشی از خانه و زندگی آنها تبدیل کرده است و نمیتوان با هر بهانه و هر مناسبتی، نامهای گذشته را پاک کرد و نامی تازه بر آن گذاشت و از شهروندان انتظار داشت بلافاصله پس از تصویب، نام جدید را بپذیرند و به کار برند. معابر شهر تختهسیاه نیست که با پاک کردن یک نام و نوشتن نامی جدید، همه چیز به خوبی و خوشی تمام شود. اصرار برخی از مردم بر استفاده از نامهای خاطرهانگیز و مقاومت در برابر مصوبههای شوراهای شهری و روستایی، به خوبی گویای این موضوع است.
