هرچند ساختار سنتی تولید اسباببازی در کشور و محدودیت شدید تولیدکنندگان چه از نظر هزینههای تولید و چه ازنظر دانش، سبب کیفیت نازل اسباببازیها در ایران شده اما میتوان با استفاده از ساختارهای جدید تولید و نوآوریهای رایج در بازارهای جهانی راهی به این بازار پرسود باز کرد و علاوهبر ایجاد ارزش برای جامعه، تولیدکنندگان از منافع آن استفاده کنند.
ادیک مگردیچیان، یک تولیدکننده اسباببازی در گفتوگو با پایگاه خبری گسترش ، حمایت نکردن از تولیدکننده داخلی را مانع مهمی برای افزایش تولید دانست و بیان کرد: صنعت اسباببازی در ایران معنای واقعی ندارد و ما جهانی فکر نمیکنیم. تولیدکنندگان ما برنامهای برای صادرات ندارند که این موضوع به دلیل حمایت نشدن و مشکلات زیرساختی است. بهعنوانمثال، تولیدکنندگان اسباببازی داخلی حتی یک صنف مستقل ندارند و زیرمجموعه اتحادیه نایلون پلاستیک و خرازیها به شمار میآیند. این تولیدکننده ایرانی که در جاجرود انواع اسباببازیهای پلاستیکی را تولید میکند، اظهار کرد: ساخت اسباببازی در ایران بدون طراحی و زیرساختهای دانشگاهی است در قوانین و مقررات پیشبینیهایی برای حمایت از تولیدکنندگان وجود دارد اما همکاری بینبخشی و حمایتهای مادی و ارائه خطمشی برای تولیدکنندگان اسباببازی وجود ندارد. وی تاکید کرد: درحالحاضر مشکل نقدینگی تولیدکنندگان اسباببازی را آزار میدهد. متاسفانه وقتی برای تسهیلات اقدام میکنیم عنوان میشود که به دلیل فعالیت صنفی، وزارت صنعت، معدن و تجارت از تولید ما حمایت نمیکند. از سوی صنف هم هیچ حمایتی متوجه تولیدکنندگان ایرانی نیست و همین مسئله سبب بروز مشکلات و ایجاد گرفتاریهای فراوان برای تولید اسباببازی در ایران میشود. به گفته مگردیچیان، واردات بیرویه اسباب بازی، جلوگیری نکردن از فعالیت تولیدکنندگانی که بدون استاندارد یا هولوگرام اسباببازیهای ایرانی عرضه میکنند، اجازه نداشتن فروش در فروشگاههای زنجیرهای بزرگ و واسطه نداشتن برای فروش در شبکههای بزرگ برای تولیدکنندگان مجاز، نداشتن حمایت برای مواد اولیه از پتروشیمی و استفاده کردن مواد بازیافت برای اسباب بازی که به طور معمول برای فرزندان این مرز و بوم باعث بیماری میشود از جمله مشکلاتی است که صنعت اسباببازی با آن روبهرو میبرد.
