کارگران شاه‌توت می‌شوند

امیر مهرزاد - روزنامه‌نگار

«تا به حال افتادن شاه‌توت را دیده‌ای؟

که چگونه سرخی‌اش را با خاک قسمت می‌کند [هیچ چیز مثل افتادن دردآور نیست] من کارگرهای زیادی را دیدم از ساختمان که می‌افتادند شاه‌توت می‌شدند.» سابیرهاکا افتاد. زنگ بزنین اورژانس بیاد. مردم دور او جمع می‌شوند. پیاده‌رو و خیابان به سرعت شلوغ می‌شود. مردم دست به موبایل می‌شوند اما او دیگر شاه‌توت شده است. این سرنوشت کارگرانی است که هنگام فعالیت‌های ساختمانی از آسمان‌خراش‌های چندین و چند طبقه به پایین سقوط می‌کنند. کارگرانی که برای تامین معاش راهی جز انتخاب مشاغل سخت ندارند. فعالیت در ارتفاع یکی از مشاغلی است که کارگران انتخاب می‌کنند تا درآمد بیشتری داشته باشند. با این حال زمانی که سر صحبت با برخی از آنها باز می‌شود، می‌گویند اول که این کار را انتخاب کردیم از ارتفاع می‌ترسیدیم. با این حال برای گذران زندگی و تامین معاش مجبور هستند به مشاغل سخت رو بیاورند تا در زمان برابر با فعالیت‌های غیردشوار، درآمد بیشتری داشته باشند. این‌دسته از کارگرها جان خود را با ساختمان‌های نیم‌ساخته، ماشین‌آلات صنعتی و دستگاه‌های برش تقسیم می‌کنند. برخی از آنها که حتی آموزش این کار را هم ندیده‌اند به دلیل شرایط اقتصادی مجبور می‌شوند به دروغ بگویند سابقه این کار را دارند تا شغلی را که پیش روی آنها قرار گرفته از دست ندهند. این پیش‌زمینه عمده حوادث کارگری است. در بسیاری از موارد مسئولان انگشت اتهام را به سوی کارگرانی می‌گیرند که دچار صدمه یا آسیب شده‌اند و به راحتی می‌گویند عامل انسانی مسبب اصلی حوادث کار در ایران است. نگاهی به زمینه‌های اقتصادی، معاش، دلیل استرس کار و انواع و اقسام تنش‌های اجتماعی اما می‌تواند انگشت اتهام را بچرخاند.