تامین اجتماعی چند لایه که سیاستی است برای توانمندسازی اقشار آسیبپذیر و کمدرآمد، یکی از جدیدترین مدلهای موجود در دنیاست.
بر اساس این شیوه تامین اجتماعی، دولتها بر مبنای توان و وظیفه حمایتی خود لایههای اجتماعی را تقسیمبندی میکنند تا برمبنای درآمد دولت و میزان آسیبپذیر بودن اقشار متفاوت وظیفه دولتها به درستی مخشص شود. در ایران با اینکه ساختار لایهبندی تامین اجتماعی به سرعت تعریف شد اما هنوز اجرا نشده است. این ساختار در کشور ما بر مبنای برنامه پنجم توسعه نوشته شد. با اینکه اکنون حدود ۳ سال از تعریف این ساختار میگذرد هنوز اقدام جدی برای اجرای آن در نظر گرفته نشده است. این طرح در ابتدا با برخی مشکلات روبهرو بود که گفته شد، مشکلات آن رفع شده و آماده اجراست. با این حال هنوز شنیده میشود که نقدهای جدی به ساختار تعریف شده در ایران وارد است. آنچه در این طرح از اهمیت ویژهای برخوردار میشود، تعریف لایه نخست با احتساب آمارهای موجود است. به نظر میرسد مشکلاتی که در این طرح وجود دارد بیشتر به دلیل ضعف آماری و بودجه دولت برای حمایت از اقشار کمدرآمد و آسیبپذیر اقتصادی است.
