نرگس قیصری/روزنامه نگار
حدود ۶ماه از وقوع حادثه تلخ معدن زمستانیورت میگذرد و اما و اگرهای بسیاری درباره دلیل انفجار معدن از سوی مسئولان ذیربط مطرح میشود. بعد از این حادثه کارگروه حقیقتیاب متشکل از معاونان و مدیران معدنی تشکیل شد و تلاشها برای یافتن دلیل انفجار آغاز شد. در این میان نخستین گزارش کاملی که درباره دلایل انفجار معدن مطرح شد از سوی کمیسیون معدن و صنایع معدنی مجلس شورای اسلامی بود که در آن دلیل اصلی انفجار، فقدان تهویه مکانیزه اعلام شد و مشخص شد تهویه معدن از راه طبیعی بوده است. بعد از این گزارش باز هم بررسیها ادامه پیدا کرد و گفتند دلیل انفجار تلاش برای روشن کردن لکوموتیو درون معدن بوده است. از این رو بازهم برای اطمینان پیدا کردن از دلیل حادثه منتظر خارج کردن لکوموتیو از معدن شدیم که به تازگی و بعد از گذشت ۶ ماه لکوموتیو یاد شده از زیر آوار خارج شد اما باز هم خبری از علت اصلی حادثه اعلام نشد و بازهم گفتند باید انتظار کشید تا گروه حقیقتیاب برنامهریزی کرده و هماهنگیهای لازم برای اعزام اعضای کارگروه به معدن انجام شود. انتظار انتظار انتظار.. انتظاری که جان را به لب میرساند تا خانوادههای داغدیده را از راز انفجار زمستانیورت که عزیزانشان را از آنها گرفت آگاه کند. حال اینکه چرا خروج لکوموتیو از زیر آوار این همه وقتگیر بوده پرسشی است که ذهن همه و از جمله نگارنده را به عنوان خبرنگار معدنی که لحظه به لحظه اتفاقات و اخبار مربوط به این معدن را پیگیری میکرد، درگیر کرده است. یکی از دلایل این موضوع شاید خطرات ریزش در هنگام آواربرداری از معدن به دلیل نازک بودن لایههای زغالسنگ باشد و شاید هم نبود تجهیزات برای انجام این کار. به هر حال نکته اینجاست که سرمایهگذاران، بهرهبرداران یا کارفرمایان معدن در این میان چه وظیفهای برعهده داشتند و دارند؟ سازمانهایی که مسئولیت برقراری ایمنی در معادن را دارند تا کنون چه اقداماتی برای ارتقا و ایمنسازی معادن پرخطر از جمله زغال سنگ انجام دادهاند؟ وعدههایی که برای ایمنسازی و نظارت بر معادن پرخطر داده شد به کجا رسید؟ کارگروههای تشکیل شده برای بررسی و کشف راز انفجار معدن چقدر زمان نیاز دارند تا بتوانند پاسخ پرسشهای خانوادههای جانباختگان را بدهند؟ ۶ ماه کافی نیست؟ تشخیص علت و مقصر حادثه یورت به اندازه جعبه سیاه هواپیماهای سقوط کرده، سخت است؟ مظلومیت معدنکاران زغالسنگی از یکسو و مغفول ماندن معدن از سوی دیگر در کنار هزاران پرسشی که درباره معادن بیپاسخ مانده روزی پاسخ داده خواهند شد. به امید آن روز...
