امید افخمی - عضو انجمن مدیریت ایران
از سرباز فناور گرفته تا سرباز صنعت تا برسد به طرحهای توسعه همگی تلاش به رعایت عدالت سرزمینی و عدالت در تقسیم ثروت و امکانات دارند تا جایی که حتی طرحهای توسعه روستایی در همه ابعاد نیز به نوعی تلاش میکنند که سیاست توزیع و بازتوزیع ثروت و عدالت را در محور خود قرار دهند. به این دلیل که مدتزمانی چیدمان توسعه به هم خورده و تاثیر آن در بخشهای مختلف اقتصاد لمس شده است. با این حال باید درنظر گرفت که هر مفهوم را در جای خود تعریف کنیم؛ به این معنی که متناسب با منطقه و هر بخش انتظارات ویژه داشته باشیم تا سیاستهای عدالت در ثروت و امکانات دچار شیکسازی نشود. به عنوان نمونه، برای مردم روستاهایی که با فقر دستوپنجه نرم میکنند نمیتوان از نوآوری گفت بلکه باید این مفهوم را در جایی به کار ببریم که خریدار داشته باشد. در کنار آن میتوان این مفهوم را با ادبیات آنها عجین کرد. اگر دامداری است، با آن بخش و اگر کشاورزی است، رشد ایدهها و توانمندی را در آن قسمت بازپرورش داد. در مجموع نباید کاری کرد که دور باطلی باشد برای توسعه و سیاستهای پشت سر همی که نتیجه آن نهتنها توسعه فناوری در روستاها نیست بلکه موجب هدر دادن بودجه و وقت در طول زمان شود.
