چالش کمآبی باعث شده است که کشورهای در معرض این خطر به دنبال راهحلهایی باشند که متناسب با اقلیم و منطقه آنها بیشترین کارآمدی و سودآوری را حاصل کند. در کشور ما استفاده از طرحهای شیرینسازی، انتقال و تولید آب و طرحهای بازچرخانی در دستور کار قرار دارد.
با این روشها این امیدواری وجود دارد که بیآبی به تعویق بیفتد هرچند کارشناسان همچنان بر بیاثر بودن این راهکارها نقد دارند. با این حال، همواره باید به دنبال سیاستگذاریهای نوآورانه و خلاقانه برای حل این بحران بود. به عنوان نمونه، سیاستهای نوآورانه و فناوریهای جدید که باعث کاهش پساب میشود، به کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا در مقابله با بحران کمبود آب، کمک میکند. این پیشرفتها از این ایده ساده آغاز میشود که جلوگیری از کاهش و هدررفت آب به مانند دادن منابع جدید آب شیرین به کشورها موثر است. بیشتر دولتها پروژههای بزرگ و گرانقیمت مانند سدها، کانالها و گیاهانی که برای نمکزدایی آب شور استفاده میشود را به عنوان راهحل کمبود آب درنظر گرفته بودند. به عنوان مثال، در اوایل دهه۷۰خورشیدی رویکرد پروژههای کلان به طور کلی به عنوان یک پاسخ ضعیف به بحران آب (که در نتیجه رشد جمعیت و تغییرات اقلیمی بدتر و شدیدتر شده بود)، درنظر گرفته شد. بین سالهای ۸۳تا۸۸ خورشیدی، برنامه پشتیبانی شده از سوی مرکز تحقیقات توسعه بینالمللی، پژوهشگران، سیاستگذاران، کشاورزان و گروههای اجتماعی را برای به اشتراک گذاشتن موفقیتها و ارزیابی ایدههای جدید گرد هم آورد.این پژوهش گسترده بود. به عنوان مثال، شرکتکنندگان طرح ابتکاری تقاضای آب برای خاورمیانه و شمال افریقا، تبدیل پساب و بازگرداندن آن به چرخه آب و محیطزیست را اصلاح و بهسازی کردند تا اطمینان حاصل شود که «آب خاکستری» - زباله و ضایعات غیرفاضلاب - میتواند به راحتی برای انواع خاصی از کشاورزی استفاده شود. آنها همچنین چگونگی آبیاری محصولات کشاورزی در شب (به حداقل رساندن تبخیر) را بررسی و از فناوریهایی مانند آبیاری قطرهای که میتواند تقاضای آب کشاورزی را کاهش دهد، استفاده کردند.در مجموع، بسیاری از پژوهشها طرح تقاضای آب برای خاورمیانه و شمال افریقا، درباره نگرانیهای دوگانه افزایش بهرهوری و توزیع آب به طور عادلانه تمرکز داشتند. به عنوان مثال، یک هیات اعزامی از سوریه به تونس، چگونگی تکثیر و تکرار موفقیتهای انجمنهای مصرفکننده آب این کشور را مورد ملاحظه قرار دادند. این گروهها، کشاورزان کوچک را قادر ساختند تا روشهای خود را برای توزیع آب عادلانهتر و کمهزینهتر به اجرا درآورند. پژوهشگران همچنین به این موضوع پرداختند که چگونه هزینههای تحویل آب آن هم بدون مجازات فقرا میتواند انگیزهای برای صرفهجویی در آب فراهم کند. در نمونهای دیگر راه چند کشور برای حل مشکل کشاورزانی که به آب دسترسی ندارند این است که کنتور یا ابزار سنجش اندازهگیری جریان آب در چاههای آب تعبیه کردند تا کشاورزان فقیر هم بتوانند به آب دسترسی داشته باشند. در عین حال، هزینههای توزیع برای استفاده بیشتر نیز تحمیل میشود که انگیزهای برای حفظ آب است. نکته مهم اینکه ایدههای جدید به تغییرات سیاستی در سطوح مختلف منجر شده است. به عنوان نمونه، در اردن، قوانین ساختمانسازی تغییر کرده است و مستلزم گنجانده شدن قانون بازیافت فاضلاب در ساختوسازهای جدید است.در مراکش، یارانههای دولتی برای فناوریهای آبیاری قطرهای کارآمد به عنوان ابزاری برای تشویق کشاورزان برای تولید محصولاتی با ارزش افزوده استفاده میشود که استفاده بهتر از آب کم را ممکن میسازد.
