نظر افضلی/ عضو کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی
کشاورزی مهمترین بخش اقتصادی ایران است و باتوجه به شرایط اقلیمی کشور ما میشود هر بخش از ایران را بهطور جداگانه منطقهای دانست که کشت چند محصول در آن به ثمر مینشیند. در برنامه ششم توسعه بخش کشاورزی بهطور کامل و با جزییات مورد توجه قرار گرفته است. تمامی جدولهای تدوین شده در این برنامه در بخش کشاورزی بدون کم و کاست درباره اهداف سالانه این بخش در برنامه ۵ساله ششم دقیق تنظیم شدهاند. در واقع همه چیز در این برنامه در بخش کشاورزی بهخوبی پیشبینی شده است. کشاورزی یکی از مهمترین ظرفیتهای کشور ما ایران است. در کشور ما همزمان همه نوع آب و هوا وجود دارد که یک مزیت بزرگ بهشمار میآید. برای نمونه کشت محصولات دشتی با آفتابی که در کشور ما وجود دارد، امکانپذیر است یا ظرفیت و شرایط کشاورزی در شمال ایران بهتنهایی با کل کشور هلند یا ایرلند برابری میکند. از این رو میتوان گفت از نظر ظرفیت کشاورزی در ایران، کشور ما چند کشور است که در یک کشور خلاصه شده است. بهعبارتی میتوان از دامنههای زاگرس تا دشتها در ایران کشاورزی کرد که این ظرفیت بزرگی است. هر بخشی از کشور محصول خاص خودش را دارد. کشاورزی ایران در تولید محصولاتی چون تخممرغ، گوشت مرغ، گوشت گوسفند و رشد مراتع حرفهای شنیدنی برای گفتن دارد. چالش پیشروی کشاورزی اما مدیریت آب است. باتوجه به کاهش میزان بارندگی و خشکسالیها راهی جز صرفهجویی در مصرف آب و کم کردن کشیدن آب از چاهها وجود ندارد. در برنامه ششم مسائلی چون برخورد با حفر چاههای غیرمجاز، میزان جنگلها و بسیاری از موارد دیگر ریز و با جزییات ذکر شده است. غیر از کمآبی اما چالشهای دیگری چون ریزگردها، آبخوانداری، مهار آب و سازوکار آبیاری نیز در بخش کشاورزی وجود دارد. این البته همه ماجرا نیست. بازاریابی و فروش از دیگر چالشهای پیشروی بخش کشاورزی است. همچنین مسئله کاشت، داشت و برداشت، مدیریت سردخانهها، بازار مصرف و صادرات نیز از دیگر مشکلات این بخش هستند. میتوان امیدوار بود که با کمک برنامه ششم توسعه، بخش کشاورزی به سامان بهتری برسد.
