متخصصین اطفال برای جلوگیری از سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، توصیه میکنند که نوزادان همیشه به پشت بخوابند.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از مجله راستینه، مطالعهای جدید نشان میدهد، با وجود سالها اقدامات بهداشت عمومی، بسیاری از والدین هنوز هم نوزادان خود را در موقعیتی قرار میدهند که خطرناک است. این مطالعه نشان میدهد که فقط نیمی از مادرانی که در نظر سنجی شرکت کرده بودند گفتهاند که آنها همیشه نوزادان خود را به پشت میخوابانند. کارشناسان این نتایج را "ناامید کننده" نامیدند، زیرا خوابیدن به پشت به عنوان روشی برای کاهش خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزادان (SIDS) ترویج شده بود. در سال ۱۹۹۴، کمپینی تحت عنوان " خوابیدن به پشت" را راهاندازی شد تا والدین را تشویق کند تا نوزادان خود را به حالتی که سر آنها رو به بالا باشد دراز کنند. این کمپین پس از تحقیقی که خوابیدن به شکم را به عنوان عامل خطر عمده برای SIDS تعیین کرد، راهاندازی شد. محققان معتقدند SIDS به مشکلاتی در مناطق مغزی مرتبط است که تنفس و انسداد را در خواب کنترل میکنند. دکتر مایکل کاستاین، متخصص مغز و اعصاب توضیح داد که هیچ راهی برای گفتن اینکه نوزادان آسیب پذیر هستند وجود ندارد، بنابراین، خوابیدن به پشت، بهترین موقعیت برای همه نوزادان در نخستین سال زندگی آنها است. وی گفت، نرخ SIDS در دهه پس از راهاندازی کمپین خوابیدن به پشت، تا ۵۰ درصد کاهش یافت. گوداستین گفت:این کمپین یکی از موفقترین برنامههای بهداشت عمومی در اواخر قرن بیستم بود. با این حال، مدتی طولانی است که برخی از والدین هنوز هم تمایل به خواباندن نوزاد به شکم را دارند. به گفته گوداستین، شواهدی وجود دارند که نشان میدهند میزان خوابیدن به پشت در میان خانوادههای سیاه پوست در حال کاهش است. گوداستین گفت که از نتایج جدید شگفت زده نشده است. وی افزود: "اما محققان از نتایج بهدست آمده ناامید و نگران شدهاند. " خوابیدن به ستون فقرات [پشت] ساده و تاثیرگذار است. گوداستین در ویرایش مقاله منتشر شده در ۲۱ آگوست مجله آنلاین Pediatrics، مشارکت داشته است. این یافتهها حاصل نظرسنجی ملی از ۳۳۰۰ مادر با نوزادان بین ۲ تا ۶ ماه هستند. به طور کلی، ۷۷ درصد از مادران گفتهاند که "معمولا" نوزادان خود را برای خواب، به پشت میگذارند. اما تنها ۴۹ درصد گفتهاند که همیشه این کار را میکنند. به گفته محققان، این امر به این دلیل نگرانکننده است که "همیشه" مهم است. خوابیدن به شکم ممکن است برای نوزادانی که به این موقعیت عادت ندارند، حتی خطرناک تر هم باشد. همچنین از مادران سوالی در مورد اینکه قصد دارند نوزادان خود را در طول چند هفته آینده چطور بخوابانند، پرسیده شد. مادران سیاه پوست و کسانی که تحصیلات آنها کمتر از سطح دبیرستان بود، برخلاف سایر مادران، بیشتر احتمال داشت که خوابیدن به شکم را انتخاب کنند. حدود یک چهارم از مادران گفتند که قصدشان این است که کودک خود را به پشت و همچنین به پهلو بخوابانند. و حدود ۱۵ درصد از مادران خواباندن کودکشان به شکم، حداقل در برخی مواقع، را انتخاب کردند. چرا بسیاری از والدین برای خواباندن کودکشان به پشت مقاومت میکنند؟ گوداستین گفت:برخی نگران هستند که کودکشان از بین برود و خفه شود. اما، او توضیح داد، هیچ خطر دیگری در خواب به دلیل آناتومی مسیرهای هوایی وجود ندارد. گوداستین گفت، "در موارد دیگر به مادران گفته شده است که نوزادان وقتی به شکم میخوابند خواب عمیق تری خواهند داشت، که اغلب توسط پدربزرگها و مادر بزرگها چنین چیزهایی گفته میشود. " این مطالعه نشان داد افرادی که در زندگی مادران هستند، اهمیت دارند. به عنوان مثال، هنگامی که مادران گفتند که وابستگان نزدیکشان خوابیدن به شکم را تایید میکنند، تقریبا ۱۲ برابر احتمال بیشتری برای انجام این کار وجود دارد. دکتر اوی کالسون، محقق اصلی در این مطالعه گفت که این موضوع نیاز به آموزش فراگیر دارد. کالسون، استاد طب اطفال در دانشکده پزشکی ییل در ادامه اظهار داشت: "ما باید تا حد امکان افراد بیشتری را در اقدامات آموزشی خود در نظر بگیریم. مادران اغلب در انتخاب شیوه خواب نوزادان تحت تاثیر افراد مهم اطرافشان قرار میگیرند هستند. گوداستین گفت که تنها افراد عادی نیستند که نیاز به آموزش دارند. او اشاره کرد که حتی در بیمارستان ها، کارکنان گاهی اوقات نوزادان را به شکم میخوابانند. حتی برخی از ارائه دهندگان خدمات بهداشتی به توصیههای موقعیت ایمن خواب نمیپردازند. واضح است که ما باید کار بهتری انجام دهیم. به گفته کالسون، تحقیقات نشان میدهند که وقتی نگرانی در مورد خفگی مورد توجه قرار گیرد، و زمانی که به والدین پیامهای ساده اما مشخصی داده شود، مثلا "نوزادان به پشت ایمن تر هستند؛ بهتر میتوان حمایت والدین را بهدست آورد. گوداستین گفت: ممکن است صحبت متخصصان زنان و زایمان در دوران باردرای، در مورد SIDS و روش خواب امن نوزاد کمککننده باشد، بنابراین والدین به موقع این پیام را میشنوند. وی افزود: فقط این نمونه نمیتواند کافی باشد باید به دنبال روشهای بهتر نیز باشیم.