اصغر کیهاننیا/ نویسنده و مشاور خانواده
برای افزایش اختلالهای روانی در مرحله نخست باید علت این موضوع را بررسی کرد، امروز جوانان آرمانخواه هستند و دوست دارند آرمانهای متفاوتی داشته باشند، بعد این مورد جوانان تراکم انرژی دارند یعنی فعال و اکتیو هستند و دوست دارند جنب و جوش بسیار داشته باشند اما زمانی که میدان برای این ۲مورد نداشته باشد با تاثیرات روانی بدی روبهرو میشود. جوانان با توجه به آرمانخواهی که دارند قرار است کار داشته باشند و تشکیل خانواده دهند تا بتوانند به زندگی خود ادامه دهند. اما زمانی که همسالان خود را مشاهده میکند که تحصیل کردهاند و کار ندارند و با شرایط اقتصادی مطلوبی روبهرو نیستند، به نوعی در آنها تردید به وجود میآید که اصلا چرا باید ادامه تحصیل دهند و هزینه اضافی متحمل شوند. آیا برای جوانان این خبر خوشی است؟ همین موضوع تعادل روانی جوانان را به هم میریزد و علت آن این است که احساس بیآیندگی میکند و از مسئولان انتظار کمک و حمایت دارد اما وقتی مسئولان درگیر مسائل و مشکلات خود هستند جوان احساس بیپناهی میکند و معتقد هستند کسی حامی آنها نیست. حال به نیروی جوانی میرسیم که باید این نیرو تخلیه شود، این سوال پیش میآید که آیا مسئولان امکانهایی در این زمینه برای جوانان فراهم کردهاند که این انرژی جوانی تخلیه شود؟ درحالحاضر موبایل و فضاهای مجازی جزئی از زندگی جوانان شده است. در سایتهای مجازی افراد متفاوت با پیامهای متفاوت حضور دارند، در آنجا مسائل سیاسی و اجتماعی و بحثهای روزمره مطرح میشود و جوانان این موضوعها را پیگیری میکنند اما نمیتوانند کاری انجام دهند، بنابراین عصبی میشود. فشار عصبی در جوانان به ۲دسته تقسیم میشود یا به سمت اعتیاد میروند که بتوانند خود را تسکین دهند یا به سمت افسردگی و خانهنشینی میروند. از سوی دیگر چون خواسته جوان تامین نشده به راه بزهکاری و سرقت و جرم و جنایت کشیده میشوند که این موارد در حقیقت از پیامدهای بیکاری به شمار میرود. مجموعه این عوامل باعث میشود جوانان دچار اختلالهای روانی شوند. برای رفع این مشکلات و کاهش آسیبهای اجتماعی دولت باید آموزش و فرهنگسازی از طریق رسانهها و تسهیلات برای ورزش جوانان را در برنامه خود داشته باشد.
