اسفندیار سلطانی / رئیس انجمن انبوهسازان زنجان
یکی از معضلات مسکن در کشور ما، نبود نگاه درست مسئولان و دستاندرکاران حوزه مسکن به این حوزه، چه در بخش ساختوساز و چه در بخش مصرف است.
در واقع مسکن، در بیشتر موارد دستخوش کارزارهای سیاسی قرار گرفته و برنامهریزان، از اهداف اصلی خود در این بخش دور شدهاند. نمونه این سیاسیکاری، طرح مسکن مهر است که به بدترین شکل ممکن اجرا شد و هنوز هم آثار منفی این طرح بر مصرفکنندگان ادامه دارد. اگر بخواهیم برای تامین مسکن مردم به ویژه مسکن نیازمندان الگوی درستی در نظر بگیریم، باید به مسکن در سه بخش جداگانه نگاه کنیم؛ مسکن اشرافی، اجتماعی و توده مردم. در کل دنیا روال بر این است که مسکن اشرافی برای استفاده از امکانات، چند برابر دیگران هزینه میکند درحالی که در کشور ما حتی یارانه هم به مسکنهای گرانقیمت تعلق میگیرد. این در حالی است که مسئولان باید در رویارویی با مسکن اشرافی، سختگیری و جدیت داشته باشند و در زمینه هزینهها و مالیات این بخش، به طور جدی اقدام کرده و درآمدها و سود حاصل از آن را در بخش مسکن قشرهای کمدرآمد یعنی مسکن اجتماعی به کار برند. اگرچه مسئولان در دولت گذشته طرح مسکن مهر را با هدف تامین مسکن نیازمندان اجرا کردند و درواقع گامی در زمینه تحقق مسکن اجتماعی برداشتند، اما این طرح باید به گونهای اجرا میشد که واحدها بهدست مصرفکننده واقعی برسد. در حالی که میبینیم اجرای نادرست این طرح موجب شد بخشی از واحدهای مسکونی را واسطهها خریداری کرده و در ارائه آن به مصرفکننده، مشکلاتی پیش آورند. از سوی دیگر اکنون شاهد این هستیم که دولت یازدهم، طرح مسکن اجتماعی را به شکل دیگری در دست اجرا دارد. در این زمینه باید این مسئله را در نظر بگیرند که بخشی از مصرفکنندگان این مسکن، ناتوانان جسمی و حرکتی هستند، بنابراین ساختار این واحدهای مسکونی باید متناسب با وضعیت این بخش از مصرفکنندگان ایجاد و ساخته شود در واقع باید معماری این واحدها، براساس وضعیت جسمانی افراد باشد تا این طرح از هدف خود دور نماند. مسئولان این دولت نباید فراموش کنند بخشی از مشکلات امروز مسکن مهر، ناشی از عوامفریبی مسئولان در دولت گذشته و سیاسیکاری آنها در این حوزه بوده است، بنابراین اگر برنامه دقیق و اجرایی برای مسکن اجتماعی دارند، وارد فاز اجرایی این طرح شوند؛ و گرنه این طرح نیز مانند مسکن مهر، با مشکلات متعددی در سالهای آینده روبهرو خواهد شد.
