سارا گلچین/ روزنامهنگار
نرخ سود تسهیلات در ایران یکی از کابوسهای مردم است. وقتی سخن از وام گرفتن و بازپرداخت آن میشود نخستین پرسش این است که وامگیرنده چه اندازه باید بیشتر پول بدهد تا بازپرداخت وام بهطور کامل انجام شود. همین موضوع باعث شده مردم به دنبال وامهایی باشند که کمترین سود را از آنها بگیرد و بانکها به روشهای گوناگون در پی اعلام تسهیلاتی باشند که دستکم بهظاهر کمتر سود بگیرند. مشکلی به بزرگی نرخ سود تسهیلات اما در کشورهای اطراف ایران کمتر دیده میشود. کشورهای حاشیه خلیجفارس از کشورهایی هستند که نرخ سود تسهیلات در آنها کم است و مردم این کشورها دغدغه زیادی از این نظر ندارند. پایین بودن نرخ سود تسهیلات در کشورهای حاشیه خلیجفارس را میتوان با چند دلیل روشن کرد. نخست اینکه این کشورها اقتصاد باز دارند و همه اقتصاد در دست دولت نیست. دوم اینکه جمعیت کمی دارند و بنابراین وام دادن به مردم آسانتر است. سوم اینکه تولید ناخالص داخلی بالایی دارند و سهم نفت و درآمدهای ارزی در کشورشان بالاست و چهارم اینکه مدیریت اقتصادی درستی در بیشتر این کشورها انجام میشود. در ایران اما بار زیادی بر دوش سیاستهای پولی است و فراموش میشود که سیاستهای پولی باید با سایر سیاستهای اقتصادی تقویت شود. سایر سیاستهای اقتصادی در ایران اما فراموش شده است. این شرایط حتی برای سیاستهای اجتماعی و منطقهای نیز وجود دارد. این یعنی مدیران باید بدانند کاهش نرخ تورم و ایجاد ثبات بیشتر در فضای اقتصادی و سیاستهای پولی به همان اندازه اهمیت دارد که سیاستهای بازرگانی مهم است. همچنین سیاستهای مالی، بودجهای، تعرفهای و مالیاتی همگی به اندازه سیاستهای پولی اهمیت دارند، هرچند از حوزه دید مدیران خارج هستند. از این رو تا زمانی که توازنی میان سیاستهای مختلف اقتصادی ایجاد نشود و بار بزرگ بر دوش سیاستهای پولی باشد نمیتوان انتظار داشت که نرخ سود تسهیلات پایین بیاید.
