زهرا نژادبهرام / عضو دوره پنجم شورای شهر تهران
زنان در سالهای پس از انقلاب نشان دادهاند در عرصههای مختلف حضور بسیار درخشانی در اقتصاد و سیاست داشتهاند، بالابودن میزان حضور آنها در مراکز آموزش عالی، ارتقای سطح سواد تا ۸۵ درصد، تجربههای خوب آنها در عرصههای وزارتخانهها، معاونت ریاستجمهوری، معاونت استانداری، بخشداری، فرمانداریها و... نشان داده حضور بسیار خوبی داشتهاند و میزان خطای تخصصی و مدیریتی بسیار کمتری نسبت به مردان داشتهاند. از سوی دیگر زنان نسبت به شهر حساس هستند، ایدههای مناسب و رویکردهای اجرایی دارند و میتوان از این نگاه آنها برای مدیریت شهری بهره برد و آنها را بهعنوان شهردار انتخاب کرد، همانطور که در جهان هم شاهد شهرداران زنی هستیم که شهرهای آباد، آرام، سرزنده و سرسبز دارند. نباید فراموش کنیم مهمترین اولویت زیست مطلوب در شهر، داشتن فضای متکی بر نیازهای انسانی اعم از فضای سبز، با کیفیت زیستی مانند معابر متناسب و جای امن برای رشد فرزندان است. درواقع، در کنار مشارکت زنان در شورای شهر، بین گزینههای موجود برای انتخاب شهردار هم میتوان از تجربهها و تواناییهای زنان کشورمان بهره گرفت. اما سوالی که با افزایش حضور زنان در شوراها مطرح میشود این است که لازم بوده به فعالیت برای زنان متعهد بمانند یا توجه آنها به مسائل کلی شهر یا حتی فعالیتهای سیاسی باشد؟ کلیدیترین انتظار از زنان عضو شوراهای اسلامی شهر و روستا این است که خود را به جریانهای سیاسی متعهد نکنند، بلکه برای کشور کار کنند. لازم است زنان عضو شوراهای اسلامی شهر و روستا مشکلاتی را که زنان بهدلیل نگاه جنسیت خود با آن دست و پنجه نرم میکنند، شناسایی کنند، در برنامهها بگنجانند و بر رفع آنها نظارت کنند. زنان عضو شوراهای اسلامی شهر و روستا باید به موضوع زنان سرپرست خانوار توجه و از شهرداریها و دهیاریها در جهت کاهش مشکلات آنها مطالبه کنند، علاوه بر آن ایجاد فضاهایی ویژه زنان به منظور انجام تفریحات سالم را تسریع کند. حضور پررنگ زنان در جامعه برخاسته از جایگاه فزاینده آنهاست. آنها باید حضور پررنگی در اجتماع داشته باشند تا زنان دیگر که تخصص و توانمندی لازم را دارند، بتوانند در عرصههای مختلف حضور پیدا کنند.