سیدهادی بهادری - نایبرئیس کمیسیون عمران مجلس
کلانشهرهای ایران سالهاست با مشکل ترافیک سنگین روبهرو هستند و هنوز سیاستی در نظر گرفته نشده که این معظل را کاهش دهد و برنامهای برای رفع آن داشته باشد.
از جمله موضوعاتی که در این زمینه اهمیت دارد، کنترل ترافیک و کاهش تردد شهری است که نیازمند برخی ضرورتها است که در بسیاری از کشورها اجرایی شده و بررسیها نشان از موفق بودن آنها دارد. در شهر سئول که شانزدهمین شهر بزرگ دنیا است، بیش از ۳۰۰ نوع خدمات الکترونیک داده میشود و متروی زیرزمینی این شهر، سومین خط انتقال متروی شهری در دنیاست. موضوع خدمات الکترونیک و حملونقل عمومی ازجمله اقداماتی است که میتواند ترافیک را در مناطق پرتردد تا حد قابلتوجهی کاهش دهد. پس از تمایل بشر به شهرنشینی و رشد روزافزون این پدیده در جامعه مدرن، افزایش ترافیک به یک معضل تبدیل شده و کنترل ترافیک نیز رفته رفته تبدیل به یک علم شد. علمی که در کشور ما هنوز به عنوان یک موضوع جدی مطرح نشده است و بسیاری از مدیران ترجیح میدهند، ترافیکهای سنگین را با سیاستهای آزمون و خطا برطرف کنند. در برخی موارد سیاستهای کنترل ترافیک در کلانشهرهای کشور، برای مدیران مانند طرحهای آزمایشی است و میلیاردها میلیارد سرمایه ملی و بخش خصوصی صرف آزمون و خطا میشود. در این شرایط نمیتوان توقع داشت که معضل ترافیک شهری به سادگی رفع شود. رفع این موضوع علاوهبر اجرای طرحهای مهندسی و مدیریت آنها بهدست کارشناسان نیاز به فرهنگ رفت و آمد هم دارد. در ایران استفاده از وسایل نقلیه عمومی بیشتر برای کاهش هزینه در بخش خاصی از جامعه اتفاق میافتد اما در واقع نباید این طور باشد. در کشور ما اینگونه جا افتاده که اگر افراد از یک سطح مشخص درآمد بیشتری داشته باشند، دیگر نباید از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند و باید با ماشینهای شخصی خودشان این مسافتها را طی کنند. در صورتی که این تصور در دیگر شهرهای پرجمعیت دنیا وجود ندارد و بسیاری از افراد برجسته در دنیا نیز با مترو یا اتوبوس خود را به مقصد میرسانند.
