با وجود این درصدی خطا نیز در محاسبه تورم وجود دارد. مردم باید به این موضوع دقت داشته باشند که تورم به معنای ارزان شدن قیمتها نیست و تغییرات نرخ در یک دور خاص مورد بررسی قرار میگیرد و براساس معیارهای جهانی محاسبه میشود در نتیجه مردم نمیتوانند براساس قضاوت خود تورم را ارزیابی کنند اما دلیل اینکه روشهای علمی با تورمی که مردم در زندگی احساس میکنند متفاوت بوده، ناشی از سبد مصرفی مردم است. به عبارت دیگر این اختلافها ناشی از نمونهگیریهای منطقهای و کالایی است. برای نمونه تورم در روستا بسیار متفاوت از تورم در شهر است، در روستا مردم اقلام غذایی خود را از دام و زمینهای کشاورزی تهیه و تولید میکنند به همین دلیل با توجه به نپرداختن هزینه حملونقل کالاها ارزانتر تمام میشود. از سوی دیگر برخی اقلام در خانه تولید و مصرف میشود که این امر باعث میشود تورم اعلام شده تاثیر کمی در زندگی و معیشت روستاییان داشته باشد اما در شهر علاوه بر گران بودن کالا تنوع سبد مصرفی نیز بالاست. برای نمونه هزینههای اوقات فراغت همچون بلیت سینما و کنسرت، هزینه حملونقل به دلیل بزرگ بودن شهر و... باعث میشود تورم شهر در زندگی مردم بیشتر تاثیر داشته باشد. بنابراین هرچه تورم کلیتر اعلام شود احتمال خطا و ابهام در آن بیشتر است و مردم کمتر آن را احساس خواهند کرد. بنابراین اگر مرکز ملی آمار تورم را در گروهبندی شهرهای کوچک، روستا، شهرهای بزرگ، استانی، اقلام پرمصرف و... اعلام کند شفافیت آماری بالا رفته و مردم آمارهای اعلام شده را بهتر میپذیرند اما این موضوع به معنای آن نیست که آمارهای کنونی غیرعلمی یا اشتباه باشد. محاسبه آمار در دستهبندیهای مختلف نیز محاسبات طولانی و پیچیده میخواهد که ممکن است زمان ارائه آمار را طولانی کند.
