|
گفت‌وگوی «پایگاه خبری گسترش» با عضو کمیسیون صنایع و معادن درباره مشکلات نوسازی صنایع در ایران

مشکل فرسودگی با جوان‌سازی بنگاه‌ها حل می‌شود

فهرست محتوا
در سال‌های گذشته برخی از کارخانه‌های بزرگ در کشور به دلیل فرسودگی از بین رفتند. این اتفاق در حالی افتاد که سازمان‌های توسعه‌ای در ایران وظیفه نوسازی دارند اما قانون خصوصی‌سازی به این دسته از سازمان‌ها اجازه ورود به حوزه مدیریتی و سیاست‌گذاری را نمی‌دهد. بر این اساس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران را می‌توان از این وظیفه در ساختاری که از آن یاد شد، معاف کرد اما مشکل همچنان پابرجاست. در صورتی که شرایطی برای توسعه و نوسازی صنایع بخش خصوصی در نظر گرفته نشود، ممکن است دومینوی تعطیلی، واحدهای بزرگ دیگری را در کام خود جا دهد. هرچند برخی از واحدها با روش‌های مدیریتی مناسبی مشغول تولید هستند و به دلیل همین موضوع در شرایط رکود اقتصادی و صنعتی توانستند فعالیت خود را ادامه دهند اما این واحدها استثنای اصلی هستند که صنایع ایران را با خود درگیر کرده است.

تعطیلی به دلیل فرسودگی ولی ملکی، عضو کمیسیون صنایع و معادن درباره سیاست‌های توسعه در ایران به گسترش صنعت گفت: در ایران سازمان‌های توسعه‌ای بسیاری داریم که در بخش صنعت متولی اصلی آن سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران است. در سال‌های گذشته متاسفانه کارخانه‌های بزرگ بسیاری در کشور تعطیل شده‌اند و دلیل تعطیلی بخش عمده‌ای از آنها فرسودگی بود. ملکی با اشاره به اینکه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران وظیفه نوسازی واحدهای صنعتی را بر عهده دارد، گفت: البته باید این موضوع را در نظر داشت که سیستم مدیریت یک واحد صنعتی باید به گونه‌ای باشد که فعالیت‌های توسعه‌ای و نوسازی در آن دیده شود. نباید از سازمان گسترش توقع داشته باشیم نوسازی را تحمیل کند. این موضوعی است که صاحبان واحدهای صنعتی باید پیگیر آن باشند. این عضو کمیسیون صنایع و معادن با اشاره به اینکه اصلی در مدیریت وجود دارد به نام «جوان‌سازی بنگاه» گفت: برخی از سازمان‌ها، بنگاه‌ها و واحدهای تولیدی یا صنفی به عمری طولانی می‌رسند و در این شرایط نیاز مبرم به جوان‌سازی وجود دارد. بسیاری از واحدهایی که دچار رکود و تعطیلی شدند در این زمینه به مشکل برخورده بودند.

نقطه اوج با تغییر استراتژی با اینکه بسیاری از واحدهای صنعتی در ایران زمانی که به اوج می‌رسند، تلاش می‌کنند تا شرایط خود و شاخص‌های متغیر را ثابت نگه دارند، کارشناسان معتقدند این کار اشتباه است. به گفته آنها ثبات در نقطه اوج امکان‌پذیر نیست و برای حفظ شرایط باید استراتژی را تغییر داد تا منحنی در شاختار دیگری رشد کند. ملکی با اشاره به اینکه سازمان‌هایی که عمر زیادی دارند باید جوان‌سازی شوند و برای آنها برنامه‌های جدیدی در نظر گرفت، گفت: این موضوع را نمی‌توان به عنوان مطالبه‌ای از بخش دولتی در نظر گرفت. هرچند دولت در این زمینه می‌تواند نقش راهبردی داشته باشد و به واحدهای مشکل‌دار به لحاظ دانش فنی برای خروج از بحران کمک کند اما این اتفاق زمانی می‌افتد که بخش خصوصی تمایلی به این کار داشته باشد. دولت سیاست‌های خود را حق ندارد به بخش خصوصی تحمیل کند حتی اگر این سیاست‌ها به نفع بخش خصوصی هم باشد. وی با اشاره به اینکه برای منحنی رشد زمانی که به نقطه اوج می‌رسد باید منحنی جدیدی در نظر گرفته شود، گفت: مشکل بسیاری از واحدهای صنعتی در ایران رعایت نکردن این موضوع است. در ایران به طور عمده تصور می‌شود زمانی که منحنی رشد به اوج رسید باید شرایط را پایدار کرد تا منحنی در همان نقطه بماند. این یکی از اشتباهات مرسوم مدیریتی در ایران است. زمانی که منحنی به اوج خود می‌رسد یعنی نقطه بعد نقطه افول خواهد بود و منحنی دچار رشد منفی می‌شود. در این شرایط باید منحنی جدیدی تعریف شود تا نمودار در ساختار جدید فضا برای رشد داشته باشد. ملکی افزود: این سیاستی است که واحدها باید به آن دست یابند و دولت در این زمینه کار چندانی برای واحدهای صنعتی نمی‌تواند انجام دهد. واحدهای قدیمی با سیاست نوسازی و جوان‌سازی سازمان‌ها خود را احیا کنند. در صورتی که این کار انجام نشود، طبیعی است دچار بحران شوند.

طعمه بی‌تدبیری ملکی با اشاره به ماجرای تعطیلی کارخانه‌های ارج و آزمایش گفت: قبل از انقلاب ارج و آزمایش کارخانه‌های بسیار بزرگی بودند اما در سال‌های گذشته به دلیل تغییر سیاست و مدیریت از بین رفتند. در این سال‌ها ارتباطات خارجی قطع شد و مدیران هم مدیران توسعه‌ای نبودند. این نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه دولت در دنیا تصدی‌گری برعهده ندارد و باید حمایت‌کننده باشد، توضیح داد: سازمان‌هایی که به وسیله دولت اداره می‌شوند دائم تغییر مدیریت دارند و اگر سیستمی را تخریب کنند، بازخواست نمی‌شوند. این یکی از بزرگترین مشکلاتی است که بنگاه‌های دولتی در ایران دارند. متاسفانه هیچ‌کس برای از بین رفتن یک کارخانه با مدیری که باعث این اتفاق شده کاری ندارد.

۲/۵ برابر نفت ایران ملکی با اشاره به اختلاف رشد صادرات ایران و کره‌جنوبی گفت: کره‌جنوبی همزمان با ایران توسعه یافت و رئیس‌جمهوری نظامی داشت. با این حال صادرات را به عنوان سیاست اصلی خود در بخش تولید تعریف کرد و واحدهای صنعتی در این کشور با هدف صادرات راه‌اندازی می‌شدند. اکنون صادرات این کشور در سال به بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار می‌رسد. راه‌اندازی کارخانه‌های بزرگی مانند ال‌جی، سامسونگ، هیوندا و کیا و بسیاری از کارخانه‌های بزرگ دیگر، نتیجه سیاست‌های توسعه‌ای و صادراتی در این کشور بود. ملکی با بیان اینکه کارخانه هیوندا در سال بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار صادرات دارد، گفت: میزان صادرات یک کارخانه در کره‌جنوبی نزدیک به ۲/۵ برابر صادرات نفت ایران است. این موضوع به وضوح نشان می‌دهد که اگر سیاست‌گذاری واحدهای صنعتی و تولیدی به درستی انجام شود می‌توان رشد اقتصادی بسیار بالایی را بدون تکیه بر منابع نفتی به‌دست آورد. این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس با اشاره به اینکه باید مدیرانی کارآفرین برای صنایع ایران در نظر گرفته شود، افزود: در شرایط کنونی صنایع کشور به شیوه‌های نوین مدیریتی نیاز دارد. در صورتی که مدیران بتوانند راهبرهای مناسبی داشته باشند دچار فرسودگی نخواهیم شد. در این شرایط سازمان‌های توسعه‌ای مانند سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران نیز می‌توانند خدمات مفیدتری در زمینه برنامه‌های ذاتی خود به واحدها ارائه کنند.

مشکل فرسودگی با جوان‌سازی بنگاه‌ها حل می‌شود
کد خبر: ۱۴۷۳۶
۰۵ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۶:۵۹
ارسال نظر
captcha
مالمو
مالمو