علی صادقین/ کارشناس اقتصاد
سیاست تکنرخی کردن ارز نشان میدهد که ما در دورانهای مختلف تجارب موفق و ناموفقی داشتیم اما این مهم درگرو ثبات صادرات، بهبود رقابتپذیری و بهبود تراز تجاری کشور است. در این روند ما به ثبات سیاستگذاری از سوی بانک مرکزی نیازمندیم به این معنی که بانک مرکزی باید برای عرضه ارز در بازار متعهد شود. منظور از ثبات صادرات ورودی ارز به کشور است، بانک مرکزی به عرضه ارز در بازار نیاز دارد و این هم در شرایط رشد تقاضای ارز امکان دارد. این هم مستلزم این است مطمئن باشیم که شوکی به اقتصاد وارد نمیشود. در حوزه صادرات نفتی و نرخ نفتی باید از یک ثبات نسبی در پیشبینیها برخوردار باشیم یعنی مطمین شویم که نوسان نرخ ارز چه تابعی از عرضه و تقاضا است. در حوزه صادرات غیرنفتی و تراز تجاری هم باید یک روند با ثبات رو به رشدی را پیشبینی کنیم. همه اینها به منزله این است که ما در حوزه صادرات از منظر قیمت، میزان و ریسک مربوط توجه کنیم، بانک مرکزی و سیاستگذاران حوزه ارزی هم باید بتوانند یک وضعیت با ثباتی را پیشبینی کنند. سیاست تکنرخی کردن مستلزم این است که اولا بانک مرکزی یک چشمانداز با ثباتی را از اقتصادی کلان ترسیم کند. دوما ذخایر ارزی مناسبی را پیشبینی کند تا در بروز شکهایی مثل پایان سال یا ایام حج نیاز به ارز را جواب بدهد. بانک مرکزی میتواند با سیاستهایی نوسان نرخ ارز و انتظارات را کنترل کند. سوم؛ باید یک وضعیت و چشمانداز با ثباتی را در اقتصاد کلان ببینیم یعنی شاخصهای اقتصاد کلان مثل تورم، رشد اقتصادی، تراز تجاری، عوامل مختلف صادرات نفتی و غیرنفتی مدنظر باشد. در نظر گرفتن تمامی این عوامل میتواند به بانک مرکزی کمک کند تا در شرایط فعلی به آن ثبات مد نظر در اقتصاد کلان نسبت به سالهای گذشته برسیم. درصورت وارد نشدن شک سیاسی این امکان برای رسیدن به یک سیاست با ثبات در حوزه بازار ارز وجود دارد. البته نخستین قدم کاهش نرخ رسمی و غیررسمی ارز در بازار است که این مهم را هم بانک مرکزی باید با تدبیر و سیاستهای لازم اجرا کند.
