مردم اندونزی امروز 17 اوت هفتاد و دومین سالروز استقلال کشورشان را جشن می گیرند.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از ایرنا،مردم اندونزی امروز با فعالیت های مختلفی از جمله برافراشتن پرچم، رژه، بازی های گوناگون سنتی، بالا رفتن از درخت پالم و سایر رقابت های محلی روز استقلال کشورشان را که از آن به عنوان 'هاری مردکا' یاد می شود گرامی می دارند تا نقش رهایی از استعمار را در توسعه این کشور برجسته سازند. اندونزی که از آن به عنوان کشور 17 هزار جزیره یاد می شود در مجاورت کشورهای مالزی، تیمور شرقی، پاپوآ گینه نو، استرالیا، فیلیپین، سنگاپور، تایلند و ویتنام قرار دارد و پس از 300 سال سلطه هلندی ها توانست در سال 1945 به استقلال دست یابد. رئیس جمهوری اندونزی چالش های عمده پیش روی این کشور را در نوع راهبرد اندونزی در اقیانوس جهانی سازی، پویایی تغییرات سریع و مواجهه با پیشرفت فناوری های جدید می داند و معتقد است این کشور که آزمون های مختلف خود را در سال های گذشته پشت سرگذاشته، ظرفیت غلبه بر این قبیل چالش ها را دارد. فقر، بی عدالتی، تروریسم، افراط گرایی، تندروی و بی ثباتی اقتصاد جهانی از جمله چالش هایی است که 'جوکو ویدودو' رئیس جمهوری اندونزی معتقد است باید با آنها مقابله کرد. 'ویدودو' که از حدود دو سال پیش قدرت را در اختیار گرفته به رغم چالش های اقتصادی که اصلی ترین ماموریت خود را در آن می بیند، با چالش های دیگری نیز مواجه شده است. از جمله این چالش های که از دیدگاه 'ویدودو' می تواند موجودیت فعلی اندونزی را به خطر بیاندازد، گسترش فعالیت های افراطی است که نمونه آن در نوع مواجهه گروه های تندرو اسلامی در قبال فرماندار پیشین جاکارتا خود را نشان داد. گروه های تندرو اسلامی با این ادعا که 'آهوک' فرماندار چینی تبار و مسیحی مذهب جاکارتا به قرآن توهین کرده است، حرکت های اعتراضی گسترده ای علیه وی آغاز کردند که در نهایت باعث برکناری اش و حکم دو سال زندان برای او شد. ویدودو که با این اعتراضات یکی از مهره های خود را از دست داد، با نگاهی ژرف تر به گسترش تندروی برخی گروه های اسلامی در این کشور پی برد و با امضاء مقرراتی به طور جدی مقابل این قبیل گروه ها ایستاد. حزب التحریر اندونزی نخستین گروهی بود که 'ویدودو' قدرت خود را در سر و سامان دادن به اوضاع آشفته حاصل از فعالیت آنها نشان داد و خود را آماده مقابله با این قبیل فعالیت ها کرد. اگرچه برخی بر طبل مخالفت با سیاست های دولت فعلی اندونزی کوبیدند، اما ویدودو با تاکید بر حفظ اصول قانون اساسی تاکنون توانسته است بر فعالیت هایی که می تواند تهدیدی بر تداوم قدرت او باشد، پیروز شود. رئیس جمهوری اندونزی که 16 سال پس از استقلال اندونزی به دنیا آمده است با کسب کرسی شانزدهمین فرماندار جاکارتا توانست از این کرسی به عنوان پلی برای تبدیل شدن به هفتمین رئیس جمهوری اندونزی استفاده کند. او که کارنامه درخشانی از فعالیت مختلف پیش از ریاست جمهوری خود ثبت کرده است، تاریخ را چراغی برای نگاه به آینده این کشور می داند تا بتوان به یک استقلال ایده آل دست یافت. از نظر اقتصادی دولت 'ویدودو' در سه ماهه اول سال 2015 به تولید ناخالص داخلی 4.92 درصد دست یافتند که این رقم در سه ماهه بعدی به 4.6 رسید که از سال 2009 تا آن زمان در پایین ترین حد بود. وی همچنین در سال 2015 با تضعیف 'روپیه' پول ملی مواجه شد که ارزش هر 14 هزار روپیه به یک دلار رسید که این رقم در 17 سال گذشته بی سابقه بود. این رقم در ماه سپتامبر همان سال با کاهش بیشتر به 14 هزار و 797 روپیه به ازای هر یک دلار رسید، اما در سال گذشته با تقویت نسبی به 13 هزار و 473 به ازای هر یک دلار رسید. اندونزی در ماه ژوئن سال 2015 همچنین نرخ تورم 7.26 درصد را تجربه کرد که در مقایسه با 7.15 درصد ماه مه و ژوئن (6.7 درصد) سال پیش از آن رقم بالاتری بود. ارزش تولید ناخالص داخلی این کشور در سال جاری حدود سه هزار میلیارد دلار و درآمد سرانه آن نیز 12 هزار و 400 دلار تخمین زده شده که از لحاظ تولید ناخالص داخلی در رده هفتم کشورهای جهان و از نظر درآمد سرانه در جایگاه 96 جهان قرار می گیرد. سنگاپور، برونئی، مالزی و تایلند چهار کشور حوزه جنوب شرق آسیا هستند که از نظر درآمد سرانه شرایطی به مراتب بهتر از اندونزی دارند. ویدودو نخستین رئیس جمهوری سومین دموکراسی بزرگ جهان است که از خارج از حلقه نخبگان سیاسی و نظامی به این کرسی دست یافته است خواستار پایبندی این کشور به اصول 'پانکاسیلا' است و توزیع عادلانه تر ثروت ملی و تعهد برای محافظت از تکثرگرایی را مورد تاکید جدی دولت خود قرار داده است. اعتقاد به خدای واحد، عدالت اجتماعی، دموکراسی، وحدت ملی و بشریت متمدن و عادل که پنج ستون اصلی نظریه فلسفی بنیادی دولت اندونزی (پانکاسیلا) هستند در این دولت بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته و به نظر می رسد که اندونزی در سال های پیش رو با رفع چالش ها و تهدیدات مختلف در تلاش برای محقق کردن این اصول است تا به کشوری توسعه یافته و بدون چالش افراط گرایی دست یابد.
