محمد سالاری / عضو پنجمین شورای اسلامی شهر تهران
تهران، شهری با بیش از ۸ میلیون نفر جمعیت که کانون فعالیتهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور است با مشکلات بسیاری روزگار سختی را میگذراند.این شهر در بیش از نیمی از اوقات شبانهروز گرفتار شلوغی و ترافیک سنگین در شبکه معابر خود است، ترافیکهای سنگین که زندگی و آسایش مردم را تحتشعاع قرار داده است. این مشکلات و مشکلات متعدد دیگر در طول چند دهه گذشته روز به روز بیشتر شده است و در این میان مردم هر آن نگران بروز حادثهای ناگوار هستند و سرنوشتی مبهم و تاریک از آینده را چشم انتظارند. از سوی دیگر ظرفیتهای زیستمحیطی شهر درحالحاضر سیر نزولی را طی میکنند و شهرنشینان در شرایطی نامناسب دست به گریبان کاستیهای شهرنشینی هستند. از منظر اجتماعی بیکاری و نداشتن اشتغال به ویژه برای شهروندان جوان، توان تامین هزینههای زندگی را طاقتفرسا کرده است.در این میان نهاد مدیریت شهری تهران انبوهی از پروژههای نیمهتمام و مبالغ سنگین از تراکمهای پیش فروش شده و... را در کارنامه خود دارد. حالا این کلانشهر پرمسئله را شورای شهر جدید تحویل گرفته است و این شورای شهر در آغاز فعالیت خود آزمون بزرگی را در پیش دارد، اما چاره چیست و چه باید کرد؟ضرورت دارد امید و اعتماد مردم به شورای شهر جدید که کاری بس دشوار است به نحو مطلوبی محقق شود، که خمیرمایه آن راستاندیشی، درک درست مشکلات شهروندان و شهر اعم از کالبدی، اقتصادی و اجتماعی، صداقت در حرف و عمل و مشارکت با مردم در حل مشکلات است. انتظار مردم از شورا تغییر و تحول است، آیا شورا برای چنین ماموریتی اندیشه و راهبردی دارد؟بیشتر اعضای شورای شهر را شهروندان به خوبی نمیشناسند، ضرورت دارد خود را با طرح و برنامه به مردم بشناسانند تا همچنین تهران را به لحاظ جایگاه منطقهای و جهانی خوب درک کنند و با مشکلات آن آشنا باشند. بنابراین شهردار تهران باید بتواند صدر مسائل را درست تعریف و برای آنها راهحل ارائه دهد و بگوید برای بازه زمانی کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت چه برنامههایی دارد، همچنین شهردار جدید تهران باید از شیوههای پایدار تامین منابع مالی استفاده کند و با نهادهای نظارتی کمال هماهنگی را داشته باشد.
