وزیر نفت از محقق نشدن بودجههای در نظر گرفته شده برای نوسازی تاسیسات نفتی در مناطق نفتخیز جنوب انتقاد میکند انتقاد کرد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از مهر، بیژن زنگنه، وزیر نفت در سفر اخیر خود گفتههای غلامرضا تاجگردون، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی مبنی بر کهنه بودن تجهیزات در مناطق نفتخیز جنوب را تائید کرد و به این نکته هم اشاره داشت که عمر بعضی از تاسیسات صنعت نفت، به ٧٠ تا ٨٠ سال میرسد. او همچنین بر مستهلک بودن تجهیزات صنعت نفت تاکید کرد و گفت که به دلیل آوارهایی که روی سر وزارت نفت بوده، به آن صورتی که لازم بود وقت نکردیم درباره ساختار مالی شرکت ملی نفت ایران و وزارت نفت در دولت و مجلس شورای اسلامی صحبت کنیم. وزیر نفت درحالی از فقدان ساختار مالی بین شرکت ملی نفت و مجلس شورای اسلامی سخن می گوید و آن را دال بر عدم سرمایه گذاری کافی در این بخش از صنعت نفت عنوان می کند که خود معترف است عمر این تجهیزات بالغ بر ۷۰ یا ۸۰ سال است. یعنی بازه زمانی استهلاک تجهیزات این شرکت به دوران پیش از انقلاب اسلامی بازمی گردد و این یعنی آوارها در این وزارتخانه که تبدیل به سد سرمایه گذاری در این بخش شدهاند، مربوط به دو دوره دولت قبل نیست و بازه ای ۳۹ ساله را در بر می گیرد. دوره ای که ۱۲ سال آن تحت مدیریت او اداره شده است. به اعتقاد کارشناسان این حوزه، بیشترین افزایش حجم تولید نفت تا سقف یک میلیون بشکه، در شرکت تولیدی نفتخیز جنوب رخ داد؛ شرکتی که به دلیل کاهش درآمدهای نفتی در دولت یازدهم، کمترین تزریق بودجه به آن انجام شد و به این ترتیب با وجود اینکه پیمانکاران با روحیه ای جهادی نزدیک به یک سال بدون دریافت هزینه به انجام امور حفاری می پرداختند، پس از این مدت مجبور به تعطیلی ۱۶ دکل حفاری شدند. در اواسط سال ۹۴ با تخصیص بودجه ۵۰۰ میلیون یورویی از محل صندوق توسعه ملی، دولت توانسته بخشی از بدهی های خود به پیمانکاران را پرداخت کند و فعالیت های این شرکت را احیا نماید؛ البته باید در نظر داشت که تجهیزات موجود در شرکت ملی نفتخیز جنوب طی سالیان گذشته بارها تعمیر شده است. افزایش یک میلیون بشکه ای تولید نفت هم، ثمره تعمیرات صورت گرفته در مناطق نفتخیز جنوب است. محمود تبریزی، عضو انجمن سازندگان تجهیزات صنعت نفت ایران با تاکید بر اینکه فرسودگی تجهیزات، دامنگیر کل تجهیزات صنعتی کشور است،گفت: طی سال های گذشته سرمایه گذاری در بخش تجهیزات نفتی کمرنگ شده است. از سویی دیگر شاهد افزایش هزینه های این صنعت پا به پای افزایش مطالبات هستیم.