این روزها هنر ابزار بسیار مهمی برای بیان دلمشغولیهای جامعه به شمار میرود. هنرمند در آشفتهبازار اندیشههای پراکنده تلاش میکند نگاه متعالی خود را در قالب اثری که زاییده شهود خود از دنیای پیرامونش است به مخاطب عرضه کند.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: در دهههای گذشته هنرهای انفرادی مانند نقاشی، مجسمهسازی یا عکاسی به دلیل آنکه جهانبینی فردی هنرمند را گسترش میدهند فضای رقابت را بیشتر کرده است.
نسرین حمزهپور هنرمند نقاش کشورمان که پیشینه طولانی در این عرصه دارد با اشاره به فعالیتهای خود در گفتوگو با صمت اظهار کرد: امسال تصمیم گرفتم در نیمه نخست سال روی نمایشگاه جمعی از هنرجوهایی که با آنها کار کردم تمرکز کنم تا این نمایشگاه گروهی را برپا کنم. در واقع عمده تمرکز من در این مقطع بر آموزش است و آخرین باری که نمایشگاه را برگزار کردم مربوط به دو سال گذشته است.
او با اشاره به دلایل فاصله بین برگزاری نمایشگاههای آثار خود گفت: یکی از دلایلش بنا به گفته گالریدارها این است که چون فروش آثار خوب نیست برپایی نمایشگاه هم مقرون به صرفه نیست. اگر قرار باشد برای برپایی نمایشگاه هزینههایی شود که بازگشت مالی ندارد با آثاری روبهرو میشویم که هزینههای جانبی هم روی دست گالریدار و هنرمند باقی میگذارد و برای همین ترجیح میدهم آثارم را مستقیم به مخاطبان عرضه کنم و تمایلی برای برپایی نمایشگاه نداشته باشم.
حمزهپور با بیان اینکه گالریداران به اقتصاد هنرهای تجسمی کمکی نمیکنند افزود: وقتی نمایشگاهی برگزار میشود به غیر از اینکه عدهای تنها برای تماشا میآیند و اثری به فروش نمیرود؛ اتفاق دیگری رخ نمیدهد. در طول تمامی این سالهایی که من نمایشگاه برگزار کردم شاید تنها یک مشتری از سوی یک گالریدار یکی از نقاشیهای من را خرید و به غیر از آن هر آنچه تا امروز فروختم به آشناهای خودم و کسانی که خودم دعوت کردم فروختم و از این بابت میتوان گفت گالریها هیچ کمکی به اقتصاد این حوزه نمیکنند. من الان سفارش مستقیم دریافت میکنم یا اثری را بدون واسطه به مشتری میفروشم تا بخواهم از طریق برپایی نمایشگاه کار را بفروشم.
این هنرمند نقاش کشورمان یکی از دلایل نبود استقبال از نمایشگاهها را ضعف در اطلاعرسانی میداند و میگوید: اقتصاد هنر بدون اطلاعرسانی منزوی میشود. من یک هنرمند هستم و کارم کشیدن نقاشی است. باید فضا طوری فراهم باشد که بتوانم آثارم را مستقیم با مخاطبانم در میان بگذارم و اگر اطلاعرسانی درستی نباشد دیگر نمیتوان امیدوار بود نقاشیهای من هم دیده شود. البته الان شرایط به واسطه شبکههای اجتماعی بهتر شده است و رابطه هنرمند و مخاطب بدون واسطه انجام میشود ولی به دلیل اینکه گالریدارهای ما به روزمرگی دچار شدهاند تنها به مبالغ اجاره محیط خود برای برپایی نمایشگاه راضی هستند و هیچ تلاشی برای دیده شدن کارهای نمایشگاه انجام نمیدهند. او در ادامه افزود: چه خوب میشد اگر صحبتهای دفتر هنرهای تجسمی وزارت ارشاد طرحی را که برای هر ایرانی یک اثر هنری است به شکل عینیتری جامه عمل میپوشاند. در این صورت ساز و کاری هم برای آن اندیشیده میشد تا آثار هنرمندان با شفافیت بیشتری در اختیار علاقهمندان قرار بگیرد.
وی با انتقاد از بیینالها و حراجهایی که در حوزه هنرهای تجسمی برگزار میشود گفت: پیدا کردن راهی که بتوان در بیینالها و اکسپوها اثری را منتشر کرد و فروخت آنقدر فرآیند پیچیده و عجیبی دارد که با هیچ قدره ادراکی نمیتوان آن را پذیرفت. مگر میشود در یک اکسپو برای یک نقاشی ۱۵ متری جا وجود داشته باشد ولی برای یک اثر نیم متری نشود اثر یک هنرمند را پذیرفت؟
حمزهپور در ادامه گفت: در حراجهای ما هم بیشتر رابطه است که تعیینکننده ورود یک اثر هنری به مرحله نهایی حراج است و نمیتوان پذیرفت چطور میشود هنرجویی که پیشینه کاری او به دو سال نمیرسد به این حراجها راه پیدا میکند ولی از استادان بنام حوزههای تجسمی حتی نامی برده نمیشود.
این هنرمند نقاش در پایان افزود: امیدوارم روزی فرا برسد که بدون آنکه فضای رقابت غبارآلود شود تمامی هنرمندان، بدون واسطه و تنها بر اساس تواناییهای خود، مخاطبان را پیدا کرده و با آنها ارتباط برقرار کنند.
