دلارهای موجود در بازار ایران عمدتاً به دو دسته آبی (نسخه جدید) و سبز (نسخه قدیمی) تقسیم میشوند. دلار آبی ویژگیهای امنیتی پیشرفتهتری دارد و جعل آن دشوارتر است، بنابراین صرافیها و معاملهگران به آن اعتماد بیشتری دارند. از نظر سرمایهگذاری داخلی، خرید دلار آبی ریسک کمتری دارد و نقدشوندگی آن بالاتر است. در مقابل، دلار سبز ارزانتر است، اما اسکناسهای قدیمیتر در بازارهای خارجی به راحتی پذیرفته نمیشوند و ممکن است هنگام تبدیل به ارزهای دیگر با قیمت پایینتری معامله شوند.
در این گزارش خبرنگار گسترش نیوز به بررسی نکات مهم و قابل توجه در زمان خرید دلار می پردازد که در ادامه می خوانیم.
یکی دیگر از تصمیمات مهم در خرید دلار، اندازه اسکناس است. اسکناسهای بزرگ مثل ۱۰۰ دلاری نقدشوندگی بالاتری دارند و برای سرمایهگذاریهای بلندمدت یا انتقال سرمایه به خارج از کشور گزینه مناسبتری محسوب میشوند. در مقابل، دلارهای کوچکتر برای معاملات خرد و پرداختهای روزمره مناسب هستند، اما جمعآوری آنها برای سرمایهگذاری سنگین به صرفه نیست.
بخش قابل توجهی از دلارهای موجود در بازار ایران، اسکناسهای چاپ سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ هستند. این دلارها در کشورهای دیگر ارزش کمتری دارند و هنگام تبدیل به ارزهای خارجی ممکن است با ضرر مواجه شوید. علت این است که اسکناسهای قدیمیتر با طراحیهای کلاسیک و بدون ویژگیهای امنیتی جدید، اعتماد بازار جهانی را کمتر جلب میکنند. بنابراین، اگر هدف سرمایهگذاری بلندمدت یا خارج از کشور است، دلارهای جدیدتر و سالمتر گزینه مطمئنتری هستند.
وجود محدود دلارهای جدید در بازار داخلی به دلایل مختلفی بازمیگردد؛ از جمله واردات محدود اسکناسهای تازه توسط بانک مرکزی و جمعآوری اسکناسهای نو توسط بانکها و صرافیها برای جلوگیری از جعل. همین محدودیت باعث شده است که دلارهای آبی کمتر در دسترس باشند و قیمت آنها نسبت به دلارهای قدیمی کمی بالاتر باشد، اما از نظر سرمایهگذاری، ارزشمندتر و امنتر هستند.
برای سرمایهگذاری در بازار ارز ایران، دلار آبی با اسکناس بزرگ (مثل ۱۰۰ دلاری) اولویت دارد؛ امنیت و نقدشوندگی بالایی دارد. دلارهای قدیمی و سبز فقط برای معاملات داخلی کوتاه مدت مناسباند و هنگام تبدیل به ارزهای خارجی ممکن است ضرر ایجاد کنند. اندازه اسکناس اهمیت دارد؛ اسکناس بزرگ مناسب سرمایه گذاری، اسکناس کوچک مناسب نقدشوندگی فوری و معاملات خرد است.
