فرنود حسنی / کارشناس حوزه بانکداری
با آغاز عصر وب، بانکها نیز شاهد شروع فصل تازهای در خدمات خود بودند و بخشی از خدماتشان را بر بستر وبسایتهای اختصاصی انتقال دادند تا علاوهبر ارتباط و خدماترسانی مداوم و ۲۴ساعته با مشتریان خود، از قافله پرشتاب فناوری عقب نمانند. کمی بعد با ظهور شبکههای اجتماعی و ارتباطی قواعد بازی نیز تا حدودی دستخوش تغییر شد. بهویژه آنکه پای تلگرام به میان آمد و به جای آنکه تب حضور در این شبکه ارتباطی مانند وایبر و لاین و... کاهش یابد، با افزایش و همهگیر شدن هیجان استفاده از این شبکه ارتباطی روبهرو شدیم. بر همین اساس بانکها نیز مانند هر سازمان اقتصادی و اجتماعی دیگری در ایران برای استفاده از مزایای این شبکه ارتباطی ازجمله تبلیغات و برندسازی با کمترین هزینه، اطلاعرسانی و افزایش ارتباط دوسویه با مخاطبانشان به تلگرام روی آوردند. این روزها به طور تقریبی تمام بانکها از گروهها و کانالهای تلگرامی مخصوص خود بهرهمند هستند که به کمک آن از کم و کیف فعالیتهای خود به مشتریان، روابط عمومیها و رسانهها خبر میدهند. اما به دلیل آنکه هنوز انجام عملیات فنی و بانکی از طریق این شبکه اجتماعی از سوی مراجع قانونی تایید نشده، تلگرام نتوانسته در نظام بانکداری از نقش اطلاعرسانی فراتر برود. مهمترین دلیل مخالفتهای قانونی با انجام عملیات بانکی از طریق تلگرام نیز به بحث محل استقرار سرورهای تلگرام بازمیگردد. این سرورها به دلیل اینکه در خارج از مرزهای ایران قرار دارد، امنیت عملیات بانکی را دچار اختلال میکند و بر همین اساس و به منظور تامین امنیت اطلاعات نظام بانکی و مشتریان ریسک این موضوع از سوی بانکها پذیرفته نمیشود. وگرنه تلگرام به خودی خود مانعی برای ایجاد بانکداری بر بستر شبکههای اجتماعی نیست و اتفاقا میتوان با نگاهی به موفقیتهای این شبکه ارتباطی در جلب مخاطب و تداوم جایگاهش، به آن به عنوان الگویی برای توسعه بانکداری در فضای مجازی نگاه کرد.
