درعصر پرشتاب فناوری و در دنیایی که صحبت از اقتصاد، دانایی و صرفهجویی در هزینه و زمان است، همگام شدن با پیشرفتهای دیگر کشورها امری لازم و ضروری است.
سالیان سال است که برپایی نمایشگاههای مختلف محفلی شده است برای نشان دادن دستاوردهای روز بشر و هر قدر این دستاوردها گسترش پیدا کرد، بر تعداد و گستره صنایع نمایشگاهی هم افزوده شد. در سالهای اخیر اما پدیدهای در صنعت نمایشگاهی رقمخورد که تفاوت بسیار زیادی با قالب اصلی برگزاری نمایشگاه در قرن اخیر دارد. «نمایشگاههای مجازی» یا بازدید از راه دور، یکی از دستاوردهای نوین محققان و اندیشمندان امروزی است که سعی بر این دارند تا با حداقل هزینه وکمترین زمان رابطهای همزمان میان فروشنده و خریدار برقرار کنند.
نمایشگاه مجازی، ایدهای است که برخی سازمانها مانند سازمان بازرگانی ژاپن سعی در اجرای کاربردی آن دارند. این نوع از انواع نمایشگاه، تصویری مجازی از یک محیط مشخص را به صورت ۲ بعدی و ۳ بعدی ارائه داده و کاربران میتوانند با حرکت در آن اطلاعات مربوط به شرکتها را بیابند. به طوری که در ذهن کاربر قدم زدن در یک نمایشگاه واقعی را ایجاد میکنند.
نمایشگاه بدون حضور فیزیکی
عبارت «نمایشگاه مجازی» به مجموعهای از فایلهای صوتی، تصویری، پانوراما و ویدئویی اطلاق میشود که امکان آشنایی با یک محیط را بدون حضور فیزیکی در آن فراهم میکند. هدف از ایجاد چنین فضایی از بین بردن محدودیتهای مکانی و زمانی است. به عنوان مثال میتوان از نمایشگاهی که در کشور یا زمان دیگری برگزار شده است و امکان حضور در آن وجود نداشته دیدن کرد یا پیش از حضور در یک مکان تفریحی یا گردشگری، با آن مکان و امکانات موجود در آن جهت استفاده بهینه از امکانات، آشنا شد.
کاهش هزینه و صرف زمان
از امتیازاتی که در رابطه با اینگونه نمایشگاهها میتوان برشمرد به کاهش هزینه و صرف زمان در بازدید از نمایشگاهی خاص میتوان اشاره کرد. در این حالت بازدیدکننده در محل اقامت خود میتواند از نمایشگاهی که کیلومترها دورتر از محل سکونت او برپاشده بازدید کند، به تکتک غرفهها سر بزند و بهصورت آنلاین online با صاحبان غرفهها chat کند و نیز درخواست کاتالوگ کند. البته هنوز تمام این شرایط برای بازدید از نمایشگاههای کشور مهیا نشده و انتظار میرود در آینده به این امکانات مجهز شویم.
مخالفان نمایشگاه مجازی
اما نمایشگاه مجازی مخالفانی هم دارد؛ به عقیده برخی صاحبنظران، نمایشگاههای مجازی فعلا حرفی برای گفتن ندارند. یعنی شاید بتوان از آنها به عنوان ابزاری برای معرفی نمایشگاههای حقیقی استفاده کرد. بنابراین حتی در مقام مقایسه با نمایشگاههای حقیقی هم قرار نمیگیرند.
در نتیجه مجازی بودن میتواند فقط به عنوان یک ابزار کارآمد در خدمت نمایشگاههای معمولی قرار بگیرد. آن هم فقط برای عقب نماندن از قافله جهانی. باید توجه داشت که هنوز هم آنچه مردم را با دنیای صنایع پیوند میدهد، لمس کردن و حس کردن است. در یک نمایشگاه مجازی نمیتوان به بررسی حسی یک محصول پرداخت و تنها میتوان تصاویر یا فیلمهایی مرتبط با آن را مشاهده کرد. نکته دیگر مقایسهای است که شما از طریق حضور در یک نمایشگاه میتوانید بین دو یا چند محصول داشته باشید. آیا در فضای مجازی میتوان چند محصول را با هم مقایسه کرد؟ آیا میتوان ریزترین و جزئیترین تفاوتها را از این طریق متوجه شد؟ گاهی یک بازدیدکننده به قصد مقایسه دو محصول با یکدیگر در نمایشگاهها شرکت میکند و این خاصیت نمایشگاه است که شرایط مقایسه یک محصول را فراهم میکند. متاسفانه در یک فضای مجازی نمیتوان به بررسی و مقایسه دو محصول پرداخت.
گاهی کیفیت دو کالا یا خدمات چنان شبیه به هم و مشابه یکدیگر است که تنها با نزدیک شدن و امتحان کردن آنها میتوان متوجه تفاوتها شد. در پایان میتوان گفت، نمایشگاه مجازی شاید در چند سال آینده و اختراع فناوریهای عظیمی که امکان گذر از زمان و مکان را به انسانها میدهند (تله پورت) بتوانند برای خودشان اسم و رسمی دست و پا کنند اما در شرایط فعلی حرفی برای گفتن ندارند و نمیتوان از آنها به عنوان عامل رشد صنعت نمایشگاهی نام برد.
در پایان میتوان نگاهی به بزرگترین کشور نمایشگاهی دنیا یعنی آلمان انداخت. اگر مجازی شدن یک نمایشگاه بهصرفه بود و مسیر پیشرفت را هموار میکرد قطعا الان در آلمان با توجه به سابقه عظیم آنها در صنعت نمایشگاهی، باید شاهد موج عظیمی از نمایشگاههای مجازی میبودیم اما در واقع آنها سعی میکنند هر سال نهتنها بر حقیقی بودن فستیوالهای خود تاکید کنند، بلکه در تلاش هستند تا سال به سال به آنها وسعت ببخشند.
