اگرچه رابطه توریسم با محیط زیست پیچیده به نظر میرسد اما این رابطه فعالیتهای بسیاری را شامل میشود که میتواند اثرات معکوس محیط زیستی داشته باشد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از ایسنا، علی ماهفروزی، محقق گردشگری با بیان اینکه چشم انداز و ساختار مشخص در مازندران در حوزه گردشگری وجود ندارد، اظهار کرد: حجم عظیم مسافر و گردشگر که وارد مازندران می شوند قابل کنترل نبوده و با وجود به کار گیری ۲۶ تا ۳۰ دستگاه در حوزه گردشگری ما چشم انداز و ساختاری مشخص برای ادامه روند ورود مسافر نیست. وی افزود: در دو دهه آینده باید چندین برابر هزینه کنیم تا محیط زیست بهتری داشته باشیم؛ گردشگری انبوه عایدات اقتصادی نداشته و اکثر مسافرانی که از محور های مواصلاتی وارد استان می شوند، خود ویلا دارند یا در اقامتگاه های اقوام اقامت می کنند. این نویسنده کتب مختلف گردشگری در ادامه بیان کرد: مازندران با استفاده از ظرفیت ها، موقعیت و تنوع آب و هوایی می تواند باعث جذب گردشگر شده و مسافران را به گردشگران تبدیل کند؛ ۶۰ درصد ورود گردشگران به مازندران حالت پیک نیک داشته، باعث شلوغی و ترافیک جاده ای می شود و در دراز مدت به استان ما لطمه می زند. ماهفروزی گفت: با تعریف جامع در مورد گردشگری استان در قالب طرح آمایش می توان این فرصت را به وجود آورد که از مسافران امروز به عنوان توریست واقعی در آینده نام برد و فرصت های خوبی در استان به خصوص در بحث توسعه به وجود آورد. این کارشناس گردشگری با اشاره به اینکه دغدغه حال امروز ما باید خروجی ظرفیت های فرهنگی، ساختار اجتماعی جامعه، محیط زیست و منابع طبیعی استان باشد، افزود: اگر گردشگر صرفا جنبه مسافر داشته باشد یعنی وزن اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و محیط زیستی را نداشته یک فاجعه عظیم برای زیست بوم مازندران بوده و موضوعات زیست محیطی را تحت تاثیر قرار می دهد.
