چه کسی جوابگوی تعطیلی فرودگاه بین المللی امام است؟

آن ها که سال های بیشتری از خدا عمر گرفته اند، می گویند این برفی که دو روزی است به آن سرگرم و تن سرد شده ایم برف ناچیزی است اما همین برف نا چیز تهران را باز هم تعطیل کرده است و یکی از پر بحث ترین تعطیلی های اجباری، تعطیلی فرودگاه امام است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری گسترش ، فرودگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) در ۳۰ کیلومتری تهران، قرار گرفته ‌است. این فرودگاه را شرکت فرودگاه‌های کشور اداره می کند و مرکز فعالیت شرکت‌های هواپیمایی ایران ایر، ماهان، آسمان، قشم، کاسپین، تابان،زاگرس و ... است.

تاخیر های پرواز در این فرودگاه و فرودگاه های دیگر ایران دیگر برای مسافران عادی شده اما این بار صدای مسافران بیشتر شنیده می شود. پرواز های این فرودگاه به علت برفی اندکی بیش از 48 ساعت به تاخیر انداخت. به عنوان مثال، پرواز بریتیش ایرویز که باید صبح یکشنبه وارد می شد و ۹ صبح از تهران بر می گشت، به علت آماده نبودن فرودگاه مجبور شد به دوحه قطر برود و‌ مسافران را پیاده کرده و هزینه هتل و غذای آنها را برای ۲ شب و ۲ روز بپردازد و صبح سه شنبه دوباره مسافران را به ایران منتفل کندو بدیهی است. این تنها یک نمونه از ضرر های مالی تعطیلی فرودگاه بین المللی امام است.

تعطیلی این فرودگاه بین المللی هزینه هایی جبران ناپذیر را تا سال ها بر ایران تحمیل می کند. چرا که در شرایطی که تلاش می کنیم روابط تجاری- گردشگری خود را با کشور های دیگر به اوج برسانیم، هر چند روز یک بار، بی تدبیری در مدیریت بحران سرمایه گذاران خارجی و گردشگران را از حضور در ایران و یا پذیرش ایرانیان در کشورشان بی رمق می کند و هزینه های بسیار سنگین و جبران ناپذیری را تا سال ها بر دوش این گربه خاکی می گذارد و هیچ کس نیست که این هزینه ها را برآورد کند.

در زمان به سرانجام رسیدن برجام بیشتر ما خوشحال بودیم. کار بزرگی بود که محمد جواد ظریف توانست انجام دهد اما همان روزها هم گفتیم که از نوع رانندگی ما در خیابان ها گرفته تا بی نظافتی شهر و بی مدیر بودن نهادهای بزرگ، خیلی زود آبرویی که قرن ها جمع کرده بودیم را به باد خواهند داد و شاید دعوت از سرمایه گذاران خارجی به ایران را بتوان تصمیمی عجولانه دانست؛ هرچند برخی مخالف این نظر هستند.

اما چه نمودی بهتر از این که با اولین برف زمستان 96 که آرزویش را می کردیم، دیدیم که پرواز های بین المللی دو روزی کاملا از پایتخت ایران امکان ناپذیر شد. این در حالی است که فرودگاهی با آن عظمت را نمی توان با ماشین های برف روبی که در اختیار داریم از برفی اندک پاک کرد و برف روب های مدرنی برای این منظور در کشورهای دیگر به کار برده می شوند که هزینه استفاده از این تکنولوژی ها به شرط این که مدیرانمان وجدان کاری داشته باشند، چندان زیاد نیست.

کارمندان فرودگاه هم به اینجا نرسیدند

گزارش میدانی خبرنگار پایگاه خبری گسترش از فرودگاه امام نشان می دهد که در ساعاتی از روز (هشتم بهمن)، سرعت نشستن برف بیشتر از تمیز کردن باند شد. برخی از پرسنل به مسافران اعلام می کردند که ظرف ۳ ساعت باند پرواز آماده می شود اما مسافران به این وعده ها اعتمادی نداشتند که در نهایت هم ثابت شد که پیش بینی مسافران صحیح بوده است.

مسافران زیادی در فرودگاه سرگردان شدند و احتمالا به دلیل همیشگی بی اعتمادی مدیران به علم روابط عمومی، اطلاع رسانی ها به دروغ انجام شد. به طوری که لغو پرواز ها به صراحت اعلام نشد و مسافران ایرانی و خارجی را در شرایط بلاتکلیفی قرار داد و و این چنین شد که اعتبار فرودگاه امام بیش از پیش زیر سوال رفت.

درست یا نادرست را باید تحقیق کرد اما برخی از کارمندان فرودگاه به مسافران اعلام کردند که امکانات کافی برای رفع مشکل وجود دارد اما اپراتور ها که همان رانندگان مخصوص ماشین برفروب، شن پاش و ... هستند به اندازه کافی نبودند.

در فرودگاه کارمندانی دیده می شدند که از شب گذشته سر پست هایشان بودند و به دلیل این که کارمندان شیفت بعدی نتوانسته بودند خود را به فرودگاه برسانند، در نتیجه شیف کارمندان عوض نشد.

مشکلاتی مسافران ایرانی و خارجی و کارمندان این فرودگاه در این روزها تجربه کردند کم نبودند و این ها همه با برنامه ریزی قابل مدیریت بود چرا که برف توسط سازمان هواشناسی پیش بینی شده بود.

هزینه مانور های طرح اضطراری فرودگاه ها چه قدر بود؟

چند روز پیش بود که فرشید گلیج، مدیرکل مقررات فرودگاهی، مدیریت بحران و پدافند غیر عامل شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران گفته بود که مانور ۲ سالانه طرح اضطراری در ۱۷ فرودگاه کشور از ابتدای امسال تا کنون برگزار شده است.

به گفته وی، مانور ۲ سالانه طرح اضطراری براساس الزام سازمان هواپیمایی در فرودگاهها و درست بر اساس برنامه های از پیش تعیین شده، برگزار می‌شود. پرسش ساده ای که در اینجا مطرح می شود این است که در این مانور ها چه گذشته که حالا حتی پارو کردن یک برف ساده هم از توان مدیریت تمام نهادهایی که در این مانور حضور داشته اند خارج است. یعنی دقیقا چه بحرانی مد نظر مانور دهندگان بوده است و ما حالا قدرت مدیریت کدام بحران را در فرودگاه ها داریم و سوال دیگر این که چه هزینه ای برای این مانور ها انجام شده است که اگر نمی شد، چه می شد؟

فرودگاه های نروژ و سوئد در برف تعطیل نمی شوند

نا گفته پیدا است که مدیریت بحران فرودگاه ها در کشور های توسعه یافته و جهان سوم با هم برابر نیست اما آنچه مورد تاکید است این که آیا هزینه های مانور ها و اقداماتی این چنین بی سرانجام را نمی توان به تجهیز فرودگاه هایمان اختصاص داد تا با گسترش پرواز ها در زمانی که سفر با خودرو و اتوبوس نا ممکن می شود، فرودگاه های زیان دهمان را به سود دهی نزدیک تر کنیم؟

این تصاویری ثبت شده از فیلمی است که سایت الکوثر از ماشین های برفروب در فرودگاه سوئد منتشر کرده است. هر کدام از این ماشین ها در ساعت 12 هزار تن برف را پارو می کنند و به سمتی دیگر می پاشند. به این ترتیب راه برای حرکت هواپیما ها گشاده می شود.

این هم تصویری ثبت شده از فیلمی است که سی ان ان سال 2013 از فرودگاه السو در نروژ منتشر کرد. پرواز های این فرودگاه هیچ وقت به خاطر برف تاخیر ندارند. تمیز نگاه داشتن باند فرودگاه از برف یک تجارت پر سود در این کشور است. در هنگام بارش برف، برفروب ها بنا بر شرایط به طور تک یا گروهی به تمیز کردن باند ها می پردازند.

ایران نیز برفروب دارد اما قدرت برفروب ها و سرعت کارشان با هم بسیار متفاوت است. در واقع ماشین های برفروب در جهان، صنعتی بزرگ هستند که کارخانه های متعددی به ساخت و ساز آن ها با آپشن های متفاوت و قیمت های مختلف مشغولند.

مسئولان مدیریت بحران باید پاسخگو باشند

خوب یا بد آموخته ایم که حق گرفتنی است و مردم ایران این روزها مطالبه گر تر از قبل شده اند و این امید می رود که افزایش آگاهی مردم نسبت به حقوق شهروندی شان منجر به بیدار شدن وجدان کاری در مقام های مسئول شود.

مردم ایران بدون این که از دوران کودکی تا سالخوردگی آموزشی دیده باشند بنابر فرهنگ نهادینه شده در جامعه، در بحران های مختلف که انواع آن را طی دو ماه گذشته تجربه کرده ایم، ثابت کرده اند که همواره حمایت گر هم نوعان خود و دولت بوده اند.

با این حال فرهنگ مطالبه گری در ایرانیان در قرن های گذشته - صفر که نه، اما- ضعیف بوده است. به یمن افزایش تعداد رسانه ها، بهبود فرصت تحصیلی در مدرسه و دانشگاه، رونق سفر های اروپایی، رواج فضای مجازی و چند پارامتر دیگر، به نظر می رسد فرهنگ مطالبه گری در میان ایرانیان رو به بلوغ است و به همین سبب مردم ایران این روز ها از مسئولان انتظار دارند که مشکلاتی از جمله بلایای طبیعی را بر حسب وظیفه، مدیریت کنند.

بلایای طبیعی، به مجموعه‌ای از حوادث زیانبار گفته می‌شود، که منشاء انسانی ندارند. این حوادث معمولاً غیرقابل پیش‌بینی هستند یا حداقل از مدتهای طولانی قبل نمی‌توان وقوع آنها را پیش‌بینی کرد.

بهنام سعیدی، معاون پیشگیری سازمان مدیریت بحران کشور مدتی پیش اذعان کرده بود که ایران از نظر وقوع بلایا و مخاطرات طبیعی در رتبه چهارم جهان قرار دارد.

همچنین باید دانست که از 43 فقره بلایای طبیعی در جهان 33 نوع آن در ایران رخ می دهد که این مساله موجب شده تا ایران به عنوان یکی از 10 کشور بلاخیز جهان به شمار رود. با این حال این خاک، قرن های زیادی را میزبان نیاکان ما بوده است و نسل ما هنوز منقرض نشده است.

این امر نشان دهنده این است که با وجود بلاخیزی این منطقه، زندگی در آن ممکن است. حال این که، استفاده از تجربیات آزمون پس داده ایران باستان در ساخت و ساز شهر ها و نیز تجاری سازی محصولات نبوغ ایرانیان معاصر و از همه مهمتر شایسته سالاری در نهاد ها به طور حتم می توانند ایران را به دوران اوج خود برگردانند و این خواسته مردم ایران است.