درست زمانی که نیاز به تولید انبوه قطعهسازی و خودکفایی تولیدات داخلی است، گفته میشود پایههای قطعهسازی ایران قدیمی است و نیاز به نوسازی دارد. نوسازی که شاید بتواند سد راه واردات قطعات و قاچاق آنها به کشور شود، اما چشم انتظار حمایت دولت و قطعه سازان است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از خودروکار، صنعت قطعهسازی که از پایههای توسعه و تسهیل در خودروسازی کشور است، این روزها با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم میکند. از قاچاق و تولیدات زیر زمینی گرفته تا حذف ارز مبادلهای و قدیمی بودن دستگایهای تولیدی، همه و همه از جمله سنگهای پیش پای این صنعت هستند. در این میان برخی قطعه سازان توسعه این صنعت را منوط به حمایتهای دولتی و برخی دیگر وابسته به حمایتهای خودروسازان داخلی عنوان میکنند. حالا اما پرسش این جا است که موانع پیش پای قطعه سازان داخلی با حجمی از دستگاههای قدیمی چیست و دولت و خودروسازان چه نقشی در نوسازی و احیا این صنعت مهم دارند تا از مشکلات پی در پی این صنعت جلوگیری شود؟ البته صنعت قطعهسازی کشور به واسطه قراردادهای جدید خودرویی با شرکای خارجی با چالش جدیدتری نیز همراه شده است چراکه باید بتواند از حضور ۴۰ درصدیاش در تولید خودروهای مشترک دفاع کند و بهترین خود را عرضه کند. اما چگونه میتواند با دستگاههای قدیمی اش، از این امتحان سربلند بیرون آید؟ در همین زمینه نیز رضا رضایی- عضو انجمن صنایع همگن نیرومحرکه و قطعهسازان کشور میگوید: «اگر صنعت قطعهسازی در کنار صنعت خودروسازی دانش و مهارت لازم جهت تولید و مونتاژ قطعات را نداشته باشد، توان حضور در بازارهای جهانی را ندارد، از این رو نیازمند حمایت بیشتر دولت و خودروسازان است». به گفته وی، امروز رقابت و تغییرات صنعتی در دنیا به گونهای پر شتاب شده است که آثار آن در مسائل اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نمود یافته است چرا که جان مایه پیشرفت و افزایش کیفیت، دانش، فناوری و فناوری است. رضایی میافزاید: در رابطه با صنعت قطعه سازی، نه تنها به دلیل ارتباطش با صنعت خودروسازی، بلکه به دلیل هماهنگی با سایر صنایع و به عنوان یک صنعت استراتژیک، نیازمند فناوری و فناوری است. وی تاکید میکند: ایران کشوری است که پس از برجام نیازمند ارائه و عرضه محصولاتش در بازارهای جهانی است، از این رو باید کلیه صنایع خود به ویژه صنعت خودروسازی و قطعهسازی خود را تقویت کند تا توان حضور و رقابت در بازارهای جهانی را داشته باشد. به گفته عضو انجمن صنایع همگن نیرومحرکه و قطعهسازان کشور، همچنین باید از الگوهای همتایان خود که در عرصه بازار جهانی موفق بوده اند، بهره گیرد تا بتواند علاوه بر هم مسیری با آن ها، به رقابت هم بپردازد. چرا که اگر به فناوری روز دنیا دست نیابد، توان رسیدن به اهدافش در بازار جهانی هم نخواهد داشت. وی اظهار میکند: با اشاره به وجود رقیب و دشمنان زیادی که ایران در زمینههای مختلف اقتصادی و سیاسی دارد، نباید فرصت عقب ماندن از سایر صنایع فراهم شود. از این رو باید کلیه فناوریهای نرم افزاری و سخت افزاری در کنار نیروی انسانی دارای مهارت و دانش فراهم شود. رضایی میافزاید: به دلیل ارتباط صنعت قطعهسازی با حداقل ۷۰ صنعت دیگر، لازم است تا این صنعت به خوبی فعالیت کند و همواره به روز و فناوریک باشد. لذا اگر میخواهیم رقابت در صنعت خودروسازی را در بازارهای جهانی تجربه کنیم، باید بتوانیم صنایع مرتبط با خودروسازی را با دانش و مهارت فنی همراه کنیم که البته این امر نیازمند حمایتهای ویژهای است. وی در پاسخ به اینکه نقش دولت و خودروسازان در توسعه و نوسازی صنایع خودروسازی و قطعهسازی چیست، اظهار میکند: اگر به تاریخ رشد و توسعه ترکیه، کره، چین و امریکا در سال ۲۰۰۸ نگاه شود، مشاهده میشود زمانی این کشورها در توسعه صنایع خودروسازی و قطعهسازی موفق بودهاند که با حمایتهای دولتی همراه شدهاند. به گفته عضو انجمن صنایع همگن نیرومحرکه و قطعهسازان کشور، همواره این حمایتها با اهداف مشخص و توسعهای مسیر را برای صنعت قطعهسازی روشن کردهاند. رضایی تاکید میکند: در ایران اما بخشی از این روندها و مقررات به اصلاح و تسهیل قوانین بر میگردد. اما جای امیدواری دارد که ایران هم بتواند با توسعه و نوسازی صنعت قطعهسازی اش، به کیفیت نسبی جهانی و رقابت جهانی دست یابد.
