محسن غلامی - مدیر شهرک صنعتی عباسآباد
اضلاع مثلث توسعه در کشور امنیت، فرهنگ و اقتصاد هستند. اگرچه در حوزه امنیت و فرهنگ به پشتوانههای ملی و قابل دفاعی دست یافتهایم اما در حوزه اقتصاد نیاز به انقلاب اقتصادی در کشور وجود دارد. انقلاب اقتصادی در گرو اقتصاد منهای نفت(اقتصاد مقاومتی) است. اقتصاد بدون نفت، اقتصادی است که با بهره جستن از سهم صنعت و کشاورزی، بتوان به سمت تامین اهداف کشور حرکت کرد و رویکردی است برای آنکه اداره کشور با تکیه بر درآمدهای نفتی انجام نشود بلکه از این درآمدها به عنوان سرمایه ملی استفاده و روز به روز بر آنها افزوده شود.اگرچه منابع طبیعی مکفی در کشور وجود دارد اما کشاورزی نیز برای بهرهبرداری به فناوری روز نیاز دارد؛ یعنی صنعت کشاورزی یا کشاورزی مکانیزه. روشن است پیوند دو بخش کشاورزی و صنعت میتواند از طریق رشد درآمد و افزایش تقاضا بر توسعه کشاورزی تاثیر مثبت داشته باشد و به دنبال آن، حجم سرمایهگذاری در این بخش نیز افزایش خواهد یافت، که خود گامی است به سمت توسعه پایدار، پس اقتصاد ایران در گرو صنعت است؛ صنعتی که محرک اولیه برای رشد فزاینده اقتصادی را ایجاد و ارز داخلی را تامین کند. با حمایت از بخش تولید، صرف هزینه از درآمدهای نفتی برای واردات کاهش مییابد و از سوی دیگر، با تقویت نیروهای مولد که بانی اشتغالزایی کشور هستند، چرخ اقتصاد به گردش درمیآید. بنابراین، شناسایی و حمایت از صنایع کوچک و زودبازده باید در اولویت قرار گیرد.بدیهی است کشوری که منابع انسانی باهوش و منابع طبیعی فراوان دارد درصورتی که صنعتی شود، بیشک، به قدرت جهانی تبدیل خواهد شد.دم زدن از پیشرفت و توسعه کشور بدون تمرکز بر صنعت و حمایت از آن خیالی بیش نیست.
