صفیه رضایی - روزنامهنگار
طراحان و صنعتگران حوزه سلامت باید هم جامعهشناسان خوبی باشند هم آیندهنگران حاذقی؛ چرا که تنها با کارفرمایان و شرکتهای خریدار تجهیزات در ارتباط نیستند که عموم مردم متقاضی محصولات آنها هستند. حالا اگر شرایطی را درنظر بگیریم که سبک زندگی افراد در حال تغییر است، افراد به جای مراجعه به مراکز توانبخشی تمایل دارند که در خانه خود درمان شوند، از پرستار و مددکار در منزل استفاده میکنند در حالی که خانه چندان بزرگی ندارند. در این شرایط ایدهپردازان و طراحان محصولات توانبخشی باید طیفی از نیازمندان و سالمندان را تصور کنند که تجهیزات کوچک نیاز دارند. در حالی که میبینیم بیشتر تولیدات توانبخشی در ابعاد بزرگ و برای استفاده در مراکز درمانی و بیمارستانی تولید میشود. اما در آینده به طور قطع اینگونه نخواهد بود. نیاز مردم در حال تغییر است. از این رو لازم است تا آنجا که ممکن است طراحی تجهیزات کوچک و متناسب با قدرت خرید و اندازه بنا و ساختمانها انجام شود. این کار باعث میشود که در تجاریسازی و جذب سرمایهگذار نیز تولیدکنندگان موفقیت بیشتری کسب کنند. جای هیچگونه تعارفی هم وجود ندارد. زمانی که محصول داخلی باکیفیت و متناسب با سطح سلیقه افراد باشد چرا محصول گرانتر خارجی ترجیح داده شود؟ نکته دیگر به دانشگاهها و سطوح آموزشی برمیگردد. پیشنهاد میشود که برای افزایش خلاقیت و بکارگیری استعداد دانشآموزان و دانشجویان در حوزههای مرتبط کارگاهها و کلاسهای طراحی روش و سازه در ساخت تجهیزات توانبخشی و سلامت برگزار شود. باید باور کنیم که روز به روز دردهای ناشناخته بیشتری به سراغ بشر میآید که نیازمند صنعت و سلامت است.
