برخورد با صداهای مختلف رویهی چندین و چند ساله است. وضعیتی که در آن حتی صدای اعتراضات صنفی هم با برخوردهایی چون اخراج، تبعید، کاهش مزایا و حقوق و در مواردی حبس خاموش شده است. برخورد با اعتراض پرستاران از نمونههای این برخورد است.
محمد شریفی مقدم، دبیر کل خانه پرستار، با اشاره به اینکه اعتراض پرستاران در مقاطع زمانی مختلف سرکوب شده، گفت: زمانی که فضای آزاد بسته میشود و نمیتوان صدای اعتراض را بلند کرد، باید هم منتظر چنین وضعیتی باشیم. معمولاً با اعتراضات صنفی برخورد میشود و نمونهاش برخورد با اعتراض صنفی پرستاران است.
شریفیمقدم گفت: حساسیت کار پرستاران بالاست و شغل پرستاری جزو مشاغل خاص به حساب میآید؛ حتی همین امروز هم در این شرایط که استرس کار بالاست، پرستاران در کنار مردم ایستادهاند و با انواع و اقسام مشکلات دست و پنجه نرم میکنند. پرستاران با این شرایط خاص و این شغل سخت، حتی خواستههای معیشتی و قانونیشان هم نادیده گرفته شده است.
دبیر کل خانه پرستار تأکید کرد: بدون شک قاطبهی جامعه پرستاری به وضعیت فعلی معترض است و این اعتراض محدود به شرایط فعلی نمیشود. یعنی جایی که تشکلها باید صدای پرستاران را به گوش میرساندند نتوانستند این اقدام را به درستی انجام دهند.
شریفیمقدم بیان کرد: اعتراضات صنفی برتابیده نمیشود و با انواع برخوردها مواجه هستیم. یک نمونهاش این است که بنده که یکی از بنیانگذاران نظام پرستاری هستم، سه دوره است که رد صلاحیت میشوم و دلیل این رد صلاحیت هم این است که احتمالاً انتخابات را مهندسی کنند تا فقط صدای خودشان شنیده شود. حتی در خانه پرستار هم که یکی از تشکلهای پرستاری است، با مشکلاتی مواجه هستیم.
این فعال حوزه پرستاران گفت: نه فقط با تشکلها برخورد میشود که حتی با نمایندگان صنفی هم برخورد میکنند. مثلا پیشتر و در جریان اعتراضات صنفی پرستاران، به خانهی یکی از این نمایندگان صنفی رفتند و وسایل او را ضبط کردند. در حالیکه ایشان خانواده شهید و آدم کم حاشیه و معتقدی هستند. یا نمایندهی صنفی دیگری داشتیم که یکسوم حقوقش را کم کردند.
شریفی مقدم گفت: وقتی شما منتقد – نه معترض - را برنمیتابید و با او برخورد میکنید، چندان نمیتوان به بهتر شدنِ اوضاع امید بست. یعنی وقتی با کسی که با انتقادش به دنبالِ بهتر شدنِ اوضاع است برخورد میشود، منتقد سرخورده میشود و این انتقاد به گونهای دیگر خود را نشان میدهد.
این فعال کارگری گفت: همین اتفاق به صورت کلی در جامعه هم افتاده است؛ فعال صنفی را بر نمیتابند و در سطح کلی هم صداهای مختلف شنیده نمیشود چون میخواهند آنچه خود تمایل دارند اتفاق بیفتد. در این وضعیت به تدریج پشتوانهی اعتماد عمومی از بین میرود.
وی گفت: پرستاران هم بخشی از مردم هستند و تحت فشار اقتصادی و معیشتی قرار دارند و علاوه بر آن، فشار کارشان بالاست و با انواع استرسها مواجهاند. پرستاران هم مانند سایر مردم ناراضی هستند و با وجود این نارضایتی، به خاطر مردم و سلامت مردم، در مراکز درمانی به وظایف خود عمل میکنند و با تمام سختیها میجنگند.