طبق اعلام "انجمن ملی مسئولان بیزینس دانشگاههای امریکا" ضعف مالی اساسی دانشگاههای خصوصی به همه کشور سرایت کرده است و تبدیل به مشکلی همهگیر شده است. درواقع هماکنون وضع از همیشه بدتر است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از نیویورک تایمز، این انجمن آهنگ "نرخ نزول" متوسط شهریه دانشگاههای خصوصی را نظاره و بررسی میکند. به زبان سادهتر این انجمن تفاوت میان میزان شهریه اعلامی توسط دانشگاهها را با مبلغ نهایی دریافتی پس از کسر بورسیه و تسهیلات بررسی میکند. بهطور مثال شهریه اعلامی ۵۰ هزار دلار بوده است درحالیکه میانگین پرداختی دانشجویان ۳۰ هزار دلار است. "نرخ نزول" ۲۰ هزار دلار است که وقتی بر ۵۰ هزار دلار تقسیم شود "نرخ نزول" ۴۰ درصدی را نشان میدهد. در ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ "نرخ نزول" شهریه ۳۸ درصد بوده است. اما بعدازآن سال، سالیانه رشد منظمی داشته است بهطوریکه در پاییز گذشته به بالاترین میزان خود با ۴۹. ۱ درصد رسید. به گفته اقتصاددانان چیزی وجود دارد به اسم "نرخ تبعیض" که میگوید در هر بازار کالا و خدماتی یک دامنه قیمت وجود دارد که مشتریان مایلند در محدوده این دامنه هزینه کنند. معمولاً درصد کمی از مردم تمایل به هزینه مبالغ گزاف از خود نشان میدهند و بیشتر مردم تمایل به کمهزینه کردن و هزینه در یک دامنه محدود دارند. قیمت بازار زمانی مشخص میشود که میزان عرضه و تقاضا تقریباً برابر شود. هیچ شرکتی نمیخواهد همه تولیداتش را باقیمت بازار به فروش برساند و به دنبال راهی میگردند تا تولیداتشان را به بالاترین قیمت به افرادی که حاضرند پول بیشتری بپردازند بفروشند و آنها را ترغیب به خرید کنند. پسازآن، شرکت دومین مشتری ثروتمند خود را بر اساس منحنی تقاضا پیداکرده و به همین ترتیب هر محصول را باقیمتهای متفاوتی به فروش میرساند. این فرآیند موجب ایجاد "نرخ تبعیض" میشود. در حقیقت این روش فروش، درآمد بسیار بیشتری نسبت به فروش همه محصولات به قیمت بازار نصیب شرکت تولیدکننده میکند. نحوه فروش بلیط صندلیهای هواپیما توسط خطوط هوایی یک مثال درست و مصداق این قضیه است. آنها قسمتهای بیزینس و فرست کلاس هواپیماها را به بهانه ارائه خدمات بیشتر نظیر نوشیدنیهای رایگان، فضای بیشتر و کادر پروازی مودبتر برای دریافت مبالغ گزاف به وجود آوردهاند. درحالیکه درواقعیت فرست کلاس بهانهای است برای دریافت هزینه بیشتر از افراد ثروتمند، فقط به این دلیل که ثروتمندند. حرکت بعدیشان نیز جمعآوری اطلاعات از باقی مسافران برای شناسایی زمینههایی است که میتوانند مبلغ بیشتری برایشان صرف کنند. "نرخ نزول" شهریه دانشگاهها نیز همانند فرآیند فروش بلیط صندلیهای هواپیما توسط خطوط هوایی است. دانشگاهها نمیخواهند رشتهها و بخشهای مورد اقبالشان را به همه دانشجویان بهطور یکسان ارائه کنند. آنها به دنبال دانشجویان ثروتمند هستند. به عبارت سادهتر، این دلیلی است بر چرایی بالا بردن شهریه دانشگاهها و شروع به کم کردن شهریه برای دانشجویان معمولی بهمنظور تطبیق در منحنی تقاضا. به این دلیل است که دانشگاهها در مرحله نامنویسی از جزییات اقتصادی خانواده دانشجویان بهتفصیل سؤال میکنند. دانشگاهها مدعیاند که این سؤالات برای تهیه بهترین بسته پیشنهادی برای دانشجویان پرسیده میشود اما حقیقت این است که آنها قصد دارند با توجه به در نظر گرفتن پاسخ این سؤالات، مناسبترین شهریه را تعیین کنند.
