روزنامه کیهان در گزارشی به قلم محمد محمدی افران، بازگشت محسن نامجو، خواننده ایرانی، به کشور را مورد انتقاد قرار داد. نامجو حدود دو دهه در خارج از ایران زندگی کرده بود و به نوشته این روزنامه، در سالهای فعالیت خود خارج از کشور بارها به مقدسات و امامان انقلاب اسلامی توهین کرده و در ایران نیز سابقه پرونده قضائی دارد.
کیهان نوشته است نامجو پس از بازگشت، بهگونهای رفتار کرده که «گویی نه خانی آمده و نه خانی رفته است». این روزنامه پرسیده است که آیا او درباره رفتارهای گذشته خود اعلام برائت و پشیمانی کرده یا در واکنش به جنگ و شهادت مردم ایران، بهویژه کودکان، موضعی درست و حداقلی گرفته است.
بازگشت چهرههای خارج از کشور؛ از معین تا سروش و بهنود
در ادامه این گزارش، به اظهارات فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، درباره امکان بازگشت برخی چهرههای خارج از کشور اشاره شده است. مهاجرانی چند روز پیش از آن، در پاسخ به پرسشی درباره بازگشت ایرانیان خارجنشین، علاوه بر خوانندهای به نام معین، از افرادی مانند عبدالکریم سروش، محسن کدیور و مسعود بهنود نیز نام برده بود.
کیهان با اشاره به جایگاه حقوقی سخنگوی دولت نوشته است که در این اظهارات، نام افرادی مطرح شده که به اعتقاد این روزنامه سابقه مواضع ضدایرانی دارند، اما شرط مشخصی برای بازگشت آنها اعلام نشده است. این روزنامه پرسیده است که آیا افراد میتوانند هر موضعی داشته باشند و در نهایت، بدون نگرانی و پاسخگویی درباره عملکرد گذشته خود به کشور بازگردند.
در این گزارش تأکید شده است که اصل امکان بازگشت هر شهروند ایرانی به کشور، بهخودیخود موضوعی قابل مناقشه نیست. بر اساس این دیدگاه، ایرانیانی که سالها خارج از کشور زندگی عادی داشتهاند، میتوانند به ایران بازگردند، در کشور زندگی کنند و به فعالیتهای خود ادامه دهند؛ اما درباره برخی چهرههای سیاسی و فرهنگی، مسئله اصلی نوع بازگشت و نحوه مواجهه آنان با مواضع گذشتهشان است.
کیهان مدعی شده است برخی از این افراد سالها در رسانههای خارجی و محافل سیاسی خارج از ایران فعالیت کردهاند، مواضع تندی علیه ایران و جمهوری اسلامی داشتهاند و در مقاطع مختلف در منازعات سیاسی علیه ساختار جمهوری اسلامی نقش ایفا کردهاند. این روزنامه بازگشت بدون تغییر رفتار و ادامه فعالیت در ایران بدون پاسخگویی را درباره آنچه «چهرههای وطنفروش» خوانده، قابل پذیرش ندانسته است.
انتقاد از حضور یک فیلم ایرانی در جشنواره ونیز
بخش دیگری از گزارش کیهان به حضور فیلم «مراقب» ساخته محسن قرایی در بخش افقهای جشنواره فیلم ونیز اختصاص دارد. این روزنامه نوشته است همزمان با تحولات مربوط به بازگشت چهرههای خارج از کشور، یک فیلم به گفته آنها «سیاه» از ایران به این جشنواره راه یافته و لاله مرزبان نیز برای بازی در این فیلم، یک جایزه جنبی دریافت کرده است.
کیهان با اشاره به ساختار جشنواره ونیز نوشته است این رویداد، علاوه بر بخش مسابقه اصلی، ۵۵ بخش و جایزه فرعی و جنبی دارد و «جایزه افقها» نیز در همین چارچوب قرار میگیرد. در این گزارش تأکید شده که برخی آثار حاضر در بخشهای جنبی از نظر هنری و سینمایی در سطح مسابقه اصلی نیستند و نباید جوایز آنها با جوایز رسمی جشنواره، از جمله شیر طلایی و شیر نقرهای، اشتباه گرفته شود.
این روزنامه همچنین نوشته است لاله مرزبان در کنار حدود ۴۰ تا ۵۰ بازیگر دیگرِ بخشهای فرعی و جنبی، جایزهای دریافت کرده که برخلاف جوایز رسمی ونیز، نه طلایی است و نه نقرهای؛ با این حال، به ادعای کیهان، برخی شبهرسانههای داخلی و خارجی این اتفاق را بهگونهای بازتاب دادهاند که گویی مرزبان جایزه اصلی بهترین بازیگر زن جشنواره ونیز را دریافت کرده است.
در ادامه گزارش آمده است که مرزبان پس از دریافت جایزه پشت تریبون رفته و اظهاراتی درباره وضعیت زنان در ایران مطرح کرده که کیهان آنها را «خلاف واقع و ضدایرانی» توصیف کرده است. این روزنامه، روند ساخت فیلمی با تصویر منفی از ایران، حضور در جشنوارههای غربی، دریافت جایزهای جنبی، طرح اظهارات ضدایرانی و کسب شهرت در میان مخالفان ایران را الگویی تکراری دانسته است.
کیهان در بخش دیگری از این گزارش مدعی شده است برخی چهرههای موسوم به «شبهسلبریتی» با چنین مواضعی تلاش میکنند در میان جریانهای غربی و مخالف ایران جایگاهی به دست آورند. این روزنامه همچنین نوشته است که این افراد درباره شهدای غیرنظامی مدرسه میناب و کودکان و زنانی که در جنگهای اخیر جان خود را از دست دادهاند، موضعی نمیگیرند؛ زیرا به باور نویسنده گزارش، چنین اظهاراتی برای آنها منفعتی ندارد.
ادعای کیهان درباره تغییر فضای فرهنگی غرب
در بخش دیگری از گزارش، کیهان نوشته است فضای فرهنگی غرب، بهویژه پس از آغاز جنگ و آنچه این روزنامه «نسلکشی در غزه» خوانده، تغییر محسوسی کرده است. بر اساس این گزارش، اعتراض هنرمندان، دانشگاهیان، ورزشکاران و حتی برخی چهرههای یهودی به اقدامات اسرائیل، نمونهای از این تغییر به شمار میرود.
کیهان برای نمونه به جشنواره ونیز اشاره کرده و نوشته است یووال آبراهام و ریچل زور، دو فیلمساز اسرائیلی، مستندی را به نمایش گذاشتند که در آن ۲۴ نظامی و مأمور اطلاعاتی اسرائیلی درباره عملیات ارتش این رژیم در غزه و کشتار گسترده مردم، با بهرهگیری از هوش مصنوعی، سخن گفتهاند.
به نوشته این روزنامه، حاضران پس از نمایش این مستند ۲۵ دقیقه آن را تشویق کردند و اثر با استقبال هیئت داوران نیز روبهرو شد و جایزه ویژه دریافت کرد. کیهان اضافه کرده است که دولت اسرائیل، بهویژه وزیر فرهنگ این رژیم، بهسرعت واکنش نشان دادند و قرار شد تابعیت این دو فیلمساز سلب شود.
این گزارش، ساخت مستند درباره جنایات اسرائیل از سوی برخی شهروندان این رژیم را نشانهای از آن دانسته که حتی بخشی از اسرائیلیها نیز درباره وقایع غزه سکوت نمیکنند؛ این در حالی است که به نوشته کیهان، برخی شبهسلبریتیهای ایرانی همچنان به دنبال جلب رضایت آمریکا و اسرائیل هستند تا در غرب به موقعیت و منفعتی برسند.
کیهان تأکید کرده است که مستند یادشده تنها نمونه مطرحشده در جشنواره ونیز نبوده و کمپینهای مختلفی با حضور سینماگران شناختهشده برای حمایت از فلسطین و محکومیت اسرائیل در این جشنواره شکل گرفته است.
این روزنامه همچنین به فیلم «اسب وحشی نهم» ساخته مارتین مکدونا در بخش مسابقه جشنواره ونیز اشاره کرده است. بر اساس گزارش کیهان، این فیلم درباره کودتای آمریکایی سال ۱۹۷۳ در شیلی و نقش سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، سیا، در آن است و سیاستهای ایالات متحده در یک کشور آمریکای لاتین را به چالش میکشد.
نویسنده گزارش با مقایسه این موضوع با مواضع برخی فیلمسازان ایرانی نوشته است که آنان در شرایطی که آمریکا به کشورشان حمله کرده و شماری از مردم ایران جان خود را از دست دادهاند، سکوت میکنند تا حامیان غربیشان ناراحت نشوند.
مواضع در حوزه موسیقی و تبلیغات تجاری
در بخش موسیقی نیز کیهان به موضعگیری گروه «مونا» پس از حضور گال گدوت، بازیگر اسرائیلی، در برنامه «جیمی کیمل» اشاره کرده است. نائومی مکفرسون، عضو این گروه، توضیح داده بود که اجرای آنها از پیش ضبط شده و اعضای گروه از مهمانان برنامه اطلاع نداشتند. او در ادامه، موضع گروه درباره حمایت از فلسطین آزاد را اعلام کرد.
این گزارش همچنین نوشته است شرکتهای تجاری نیز از فشار افکار عمومی در امان نماندهاند. انتخاب یک سرباز سابق ارتش اسرائیل برای تبلیغ برند آدیداس در اسرائیل، با اعتراض فعالان حامی فلسطین روبهرو شد و این شرکت پس از افزایش فشارها، بابت این انتخاب بهطور رسمی عذرخواهی کرد.
کیهان مجموع این نمونهها را نشانه تغییر فضای فرهنگی جهان دانسته و نوشته است انتقاد از اقدامات اسرائیل و آمریکا دیگر فقط به گروه کوچکی از فعالان سیاسی یا حامیان فلسطین محدود نیست. بر اساس این گزارش، هنرمندان و بخش قابل توجهی از شهروندان غربی نیز درباره رفتار دولتها و شرکتهای حامی اسرائیل، مواضعی صریح و شفاف اتخاذ کردهاند.
«جریان نفوذ شاخ و دم ندارد»
در پایان گزارش، کیهان با طرح موضوع «جریان نفوذ» نوشته است نفوذ الزاماً به شکل فرد یا جریانی ظاهر نمیشود که آشکارا اعلام کند قصد تخریب کشور را دارد؛ بلکه باید آن را از رفتارها و نتایج برخی عملکردها شناخت.
این روزنامه با کنار هم گذاشتن اتفاقات فرهنگی و سیاسی اخیر در ایران و جهان، مدعی شده است رویدادهایی که در مدت زمانی محدود و از چند جهت رخ دادهاند، در یک مسیر مشترک قرار دارند. در این گزارش آمده است که نفوذ فقط در بدنه دولت جستوجو نمیشود و ممکن است در نهادهای قضائی و حتی امنیتی نیز وجود داشته باشد.
کیهان در پایان تأکید کرده است مقابله با این جریان، صرفاً با مطالبهگری ساده از مسئولان انجام نمیشود. متن گزارش در ادامه این بحث ناتمام مانده و با اشاره به احتمال حضور جریان نفوذ در میان برخی مجموعهها پایان یافته است.
دیدگاهها
ارسال نظر