سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران، ضمن محکومیت شدید حملات متخاصمان به مناطق صنعتی و زیرساختهای تولیدی کشور، این اقدامات را مصداق بارز جنایت علیه طبقه کارگر دانست.
وی گفت: هدف قرار دادن واحدهای تولیدی و کارخانهها، نقض آشکار تمامی قوانین و معاهدات بینالمللی است. دشمن با این حملات، مستقیماً امنیت جانی و شغلی نجیبترین قشر جامعه یعنی کارگران را نشانه رفته است و این اقدام، ظلمی نابخشودنی در حق کسانی است که در خط مقدم جبهه اقتصادی مشغول خدمت هستند.
گلپور با تأکید بر اینکه دود آسیب به زیرساختهای تولیدی بیش از هر کسی به چشم کارگران میرود، افزود:هر دستگاهی که از کار میافتد و هر سولهای که تخریب میشود، به معنای لرزان شدن پایههای یک زندگی کارگری است. وقتی زیرساخت نابود شود، بازسازی آن زمانبر است و در این میان، این کارگر است که با بیکاری اجباری و قطع درآمد روبرو میشود.
رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران در ادامه تصریح کرد:کارگران ما در حالت عادی با مشکلات معیشتی و شکاف میان دستمزد و هزینهها دست و پنجه نرم میکنند، اما وقتی پای حمله به زیرساختهای تولیدی به میان میآید، بحران وارد فاز جدیدی میشود؛ در این شرایط، «ناامنی شغلی» و «هراس از بیکاری» در کنار دردهای معیشتی، به بزرگترین دغدغه و درد جانکاه کارگران تبدیل میگردد.
وی خاطرنشان کرد:دشمنان، به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، با فلج کردن تولید، نه تنها به اقتصاد ضربه میزنند، بلکه آرامش روانی خانوادههای کارگری را هم برهم میزنند. آنها از استقلال اقتصادی ما هراس دارند و میخواهند با ایجاد موج بیکاری، فشار اجتماعی را افزایش دهند.
گلپور بر اهمیت حیاتی حمایت دولت از واحدهای آسیبدیده تاکید کرد و افزود:در این برهه حساس، انتظار میرود دولت با تمام توان پای کار بیاید. حمایت سریع و بدون بروکراسی از واحدهای تولیدی خسارتدیده برای بازگشت سریع به چرخه تولید، یک ضرورت ملی است.
وی خاطرنشان کرد: دولت باید تدابیر ویژهای برای کارگرانی که به دلیل این حملات به طور موقت یا دائم بیکار شدهاند، اندیشیده و با برقراری بیمه بیکاری فوری و کمکهای معیشتی بلاعوض، اجازه ندهد سفره کارگران بیش از این کوچک شود. صیانت از اشتغال در این شرایط، کمتر از دفاع مرزی نیست و همه نهادها باید برای حفظ امنیت شغلی کارگران بسیج شوند.
