بهزاد عمرانزاده، کارشناس ارشد بازار مسکن با اشاره به طرح مسکن استیجاری گفت: از ابتدای مطرحشدن این طرح از سوی وزارت راه و شهرسازی نیز تأکید داشتیم که مسکن استیجاری از منظر کارشناسی، طرح مؤثری نیست و باتوجهبه عمق بحران مسکن در کشور، اساساً نمیتواند نقش معناداری در بهبود شرایط بازار ایفا کند.
وی افزود: واقعیت این است که ابعاد بحران مسکن بسیار فراتر از این طرحهاست، ضمن اینکه اطلاعات و دادههای دقیقی نیز از سوی مسئولان مربوطه ارائه نمیشود. بر اساس قانون، نهضت ملی مسکن باید هر ۶ ماه یکبار گزارش عملکرد خود را به کمیسیون عمران و رسانههای عمومی ارائه دهد، اما چنین اطلاعاتی در اختیار مسئولان مربوطه و افکار عمومی قرار نمیگیرد.
این کارشناس بازار مسکن بیان کرد: اکنون نیز صرفاً کلیات یک طرح جدید مطرح شده و هنوز اعداد و ارقام مشخصی ارائه نشده است. بااینحال، اصل نقد همان نکته قبلی است؛ اینکه این طرحها اساساً تناسبی با وضعیت واقعی بازار مسکن کشور ندارند.
عمرانزاده با اشاره به روند اجرای نهضت ملی مسکن گفت: اگر در یک ونیم سال گذشته، در ادامه دولت شهید رئیسی، طرح نهضت ملی مسکن با همان شدت و سرعت ادامه پیدا میکرد، هرچند آن زمان هم شرایط ایدئال نبود احتمالاً بسیاری از اتفاقاتی که امروز در بازار مسکن شاهد آن هستیم، رخ نمیداد.
وی بیان کرد: وقتی یک طرح نسبتاً مؤثر را کنار میگذارید یا سرعت اجرای آن را کاهش میدهید و در مقابل، طرحی کماثر را برجسته میکنید، طبیعی است که عواقب آن امروز در جامعه نمایان شود.
این کارشناس ارشد بازار مسکن در پاسخ به پرسشی درباره طرح «خانه ریز» شهرداری نیز یادآور شد: به نظر من، شهرداری وارد حوزهای شده که اساساً در سطح سیاستگذاری عمومی مسکن در کشور هنوز تکلیف آن مشخص نیست. موضوعاتی مانند فروش متری واحد مسکونی یا فروش توکن مسکن، در حال حاضر فاقد سازوکار دقیق، علمی و قانونی در کشور هستند.
وی تصریح کرد: پیشازاین نیز نمونههایی مانند صندوقهای املاک و مستغلات در فضای بورس مطرح شد که تجربه موفقی نداشتند. طرحهای جدید نیز تا حدی مشابه همان الگوها هستند، اما همچنان پایههای قانونی مشخصی ندارند.
عمرانزاده ادامه داد: تا زمانی که یکروال مشخص، فرایند شفاف و پایههای قانونی دقیق برای این مدلها تعریف نشود، نه مردم از آن استقبال میکنند و نه میتوان انتظار موفقیت داشت. حتی این نگرانی وجود دارد که مانند برخی اقدامات گذشته، این طرحها نیز در نهایت به زیان بخشی از مردم منجر شوند.
این کارشناس ارشد بازار مسکن گفت: من اساساً مخالف این رویکرد هستم که مسکن با همان فرایندهایی اداره شود که امروز آن را به یک چالش اساسی تبدیل کرده است. یکی از ریشههای اصلی مشکل مسکن، سرمایهای شدن این بازار است و مدلهایی مانند خانههای کوچک متراژ، خانه ریز، فروش متری یا حتی فروش سانتیمتری مسکن، این نگاه سرمایهای را تشدید میکنند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: هرچه جنبه سرمایهای مسکن تقویت شود، مسکن بیشازپیش از دسترس نیازمندان و متقاضیان واقعی خارج خواهد شد. به همین دلیل، با کلیات این ایدهها و نحوه اجرای آنها مخالفم، بهویژه آنکه سازوکارهای قانونی و فرایندهای رسمی آنها در نظام سیاستگذاری عمومی کشور هنوز تعریف نشده است، برهمین اساس میتوان نقدهای جدی به این طرحها وارد دانست.
