علی حسینی / عضو هیاترئیسه شورای ملی زعفران
من یک کشاورز زعفرانکار هستم که تمام عمرم را در این بازار از کاشت تا صادرات بودهام؛ بنابراین نظراتی که من و امثال من میدهیم، بدون جبههگیری است و فقط واقعیت را میگوییم. ما واقعیت را لمس میکنیم و از آن حرف میزنیم؛ دولت باید بداند فقط ما تولیدکننده زعفران در جهان نیستیم، بلکه ۱۰ تا ۱۵ کشور زعفران تولید میکنند و بهسرعت در حال پیشرفت و افزایش تولید هستند. زعفران کالای مصرفی روزانه نیست که با این حجم از تولید آن در جهان، بگوییم ما میتوانیم آن را مدیریت کنیم. برخی میگویند پیاز زعفران را صادر کنیم، این در حالی است که پیاز زعفران مانند بذر غلات نیست که بتوانیم در سیلوها آن را نگهداری کنیم، بلکه باید در زمین باشد و هر سال هم پیاز تازه بکاریم زیرا از بین میرود. اگر تولید و صادرات را بهدرستی مدیریت کنیم، میتوانیم باز هم حرف نخست را در جهان بزنیم. چرا وزارت جهاد کشاورزی و سازمان تعاون روستایی در ترکیب اقتصاد کشاورزی ما دخالت میکنند؟ اگر واقعا هنری دارند، در بخشهای ترویج، آموزش، افزایش بازدهی در واحد سطح و بهبود کیفیت فعال باشند که ما تشنه این موضوعها هستیم. چرا باید در این موضوع دخالت کنند که زعفران بخرند و هر زمان خواستند صادر کنند یا بفروشند؟ با این اقدام شوک قیمتی به بازار وارد میشود که به ضرر فعالان اقتصادی این بخش خواهد بود. برخی فکر میکنند این ما هستیم که نرخ زعفران را در جهان تعیین میکنیم؛ بله، میتوانیم، اما بهشرطی که رقیبی نداشته باشیم. درحالحاضر کشورهای جمهوری آذربایجان، ازبکستان، افغانستان، ترکیه، چین، استرالیا، نیوزلند، ایتالیا، فرانسه، مراکش و یونان به طور جدی روی کشت زعفران کار میکنند. هر کشوری که بحران آب دارد، حق خودش میداند در کشت زعفران فعالیت کند. درحالحاضر سازمان تعاون روستایی از تولید حدود ۳۵۰ تن زعفرانی که وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده، ۵۰ تن را خریده که متاسفانه برخی کشاورزنماها با مدارک ساختگی، زعفران را با نرخ یک میلیون تومان بیشتر به این سازمان میفروشند؛ در واقع محصول را کیلویی ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان به طور نقد میخرند، اما یک میلیون تومان بیشتر به سازمان تعاون روستایی میفروشند که این روش به مرور تاثیر منفی خود را بر بازار تولید و صادرات زعفران خواهد گذاشت. فقط در استان خراسان، ظرفیت بستهبندی و فرآوری ۵۰۰ تن زعفران را داریم که با ورود بخشهایی مانند سازمان تعاون روستایی به این بخش از تولید، این ظرفیتها نادیده گرفته خواهد شد زیرا از تشکلهای بخش خصوصی فعال در این حوزه و همچنین صادرکنندگان عمده زعفران نظرخواهی نشده است. صادرات ما وابسته به نگاهها در جهان است؛ با توجه به بحرانهای کنونی در مسائل بانکی و برگشت پول، صادرکننده سرمایهاش را به خطر میاندازد تا پولش برگردد و با صراحت میگویم صادرکنندهها درحالحاضر ازخودگذشتگی میکنند تا ارز وارد کشور کنند، اما متاسفانه شتاب لازم را ندارد و چنین اتفاقهایی مانند خرید توافقی و ورود دولت به بازار، در بخش صادرات اخلال ایجاد میکند. دولت باید در آموزش و ترویج روشهای درست کاشت، داشت و برداشت به کشاورزان کمک کند، به نحوی که ما که در هر هکتار ۳ تا ۴ کیلوگرم زعفران تولید میکنیم، با آموزش این رقم را به ۲ برابر افزایش دهیم، در این صورت نرخ تمامشده هم پایین خواهد بود و کشاورز هم ضرر نمیکند. دولت باید کاری کند کشاورز میانگین تولید در واحد سطح را افزایش دهد تا با نرخ تمامشده پایین بتواند زعفران را با کیفیت قابل رقابتی صادر کند و از رقیبان پیشی بگیرد.
