در حالی که تنش‌های سیاسی و امنیتی در خاورمیانه بار دیگر رو به افزایش گذاشته، بازار جهانی نفت وارد مرحله‌ای از عدم قطعیت شده است؛ وضعیتی که می‌تواند مسیر قیمت‌ها را در ماه‌های آینده به‌شدت دستخوش نوسان کند و اقتصاد‌های وابسته به انرژی را با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو سازد.

روزانه ۱۷ میلیون دلاربا سوزاندن گاز هدر می‌رود، تولید ۹۳ درصد برق کشور درنیروگاه حرارتی و کاهش ۱۵ درصدی استفاده از کارت سوخت اضطراری از مهمترین اخبار آب و انرژی در هفته جاری بودند.

ذخیره‌سازی گازوییل نیروگاه‌ها به رکوردی بی‌سابقه رسیده و مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی می‌گوید میزان ذخیره مفید نسبت به سال گذشته بیش از دو برابر شده است.

بازار جهانی نفت امروز با موجی تازه از افزایش قیمت روبه‌رو شد و هر دو شاخص برنت و وست‌تگزاس با رشد بیش از نیم‌دلاری معامله شدند.

در حالی که دولت از تأمین برق یارانه‌ای برای مصرف‌کنندگان در چارچوب الگوی مصرف خبر می‌دهد، همزمان هشدار‌ها درباره تداوم خشکسالی و شکنندگی منابع آب و انرژی نشان می‌دهد که تابستان پیش‌رو نه‌تنها فصل آزمون شبکه برق، بلکه محک جدی سیاست‌های مدیریت مصرف و اعتماد عمومی خواهد بود.

با نزدیک شدن به پیک مصرف سوخت در کشور و افزایش تقاضای بنزین در بخش‌های حمل‌ونقل و صنعت، کارشناسان هشدار می‌دهند که بدون مدیریت دقیق مصرف و اجرای سیاست‌های بهینه‌سازی، کشور با کمبود سوخت، فشار اقتصادی و افزایش قاچاق بنزین مواجه خواهد شد.

در حالی که هر روز میلیون‌ها دلار گاز در مشعل‌های فلر می‌سوزد، آنچه این اتلاف تاریخی را تداوم بخشیده نه کمبود فناوری، بلکه گره‌های اقتصادی و تصمیم‌های متناقض دولت در مواجهه با سرمایه‌گذاران است.

هر روز بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت خام و حجم قابل‌توجهی از گاز طبیعی مایع (LNG) از مسیر حساس و استراتژیک تنگه هرمز عبور می‌کنند. این گذرگاه باریک، که میان سواحل جنوبی ایران و شمالی عمان واقع شده، نقش حیاتی در تجارت جهانی انرژی ایفا می‌کند و تقریبا معادل یک‌پنجم کل نیاز نفتی جهان است. تمرکز چنین حجم عظیمی از منابع انرژی در یک مسیر محدود، اهمیت ژئوپلیتیکی و اقتصادی این منطقه را دوچندان کرده است.

در حالی که مقامات از «خودکفایی صددرصدی» صنعت آب و برق سخن می‌گویند، واقعیت‌های میدانی از شبکه‌ای فرسوده، کم‌سرمایه و گرفتار مدیریت سیاسی حکایت دارد؛ شکافی که بحران ناترازی را نه به کمبود فناوری، بلکه به ناکارآمدی ساختاری گره می‌زند.

با تشدید تنش‌های سیاسی و امنیتی میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران در هفته‌های اخیر، بازار جهانی نفت بار دیگر وارد فاز هشدار شده است؛ فضایی که در آن حتی یک سیگنال نظامی یا دیپلماتیک می‌تواند قیمت‌ها را به سرعت جابه‌جا کند و معادلات انرژی جهان را بر هم بزند.