جسد مثله مثله شده کبری رضایی بعد از ۵۰ روز کشف شد.

سخنگوی سازمان مدیریت بحران کشور از انفجار یک کشتی در بندر دیر خبر داد.

قوه قضائیه اعلام کرد: عباس کورکوری که به جرم محاربه از طریق کشیدن سلاح به قصد جان و ارعاب مردم، افساد فی الارض از طریق از طریق ارتکاب جنایت به وسیله تیراندازی با سلاح جنگی، تشکیل و عضویت در گروه باغی از طریق اقدام مسلحانه به اعدام محکوم شده بود به دار مجازات آویخته شد.

بار دیگر جوان ۳۳ ساله ای در هیاهو وجنجال آفرینی های فضای مجازی، دچار سوءظن های خیانت آلود شد و در حالی دست به جنایتی هولناک زد که مدعی بود ریشه اختلافات خانوادگی اش از دوران نامزدی آغاز شده بود.

سخنگوی سازمان آتش‌نشانی تهران از آتش‌سوزی در بخش اداری یک بیمارستان واقع در خیابان ولی‌عصر خبر داد و گفت: این حادثه خسارت جانی نداشته و به بخش درمانی بیمارستان آسیبی نرسیده است.

بنا بر اعلام و ادعای یک روزنامه کرده دختری که مورد تعرض قرار گرفته بیمار بوده است.

همسر سابق بهمن فرزانه قاتل الهه حسین نژاد در گفت و گویی به تشریح سطح توحش این جنایتکار پرداخت. او در فرازهایی از اظهارات تکان‌دهنده‌اش گفت: «شکاک بود و تا حد مرگ کتکم میزد... از دستش فرار کردم... من رو تهدید به مرگ می کرد... اجازه نداشتم حتی خانوادم را ببینم... قبلا هم یک زن از ماشینش فرار کرده بود... به خاطر الهه خیلی ناراحت شدم اما لیاقت همسر سابقم مرگ است.» روایت کامل او را که نشان می‌دهد این ممکن است تنها جنایت قاتل نبوده باشد را می‌بینید و می‌شنوید.

«در رویه قضایی ایران، به‌ویژه در پرونده‌های جنجالی مانند قتل مونا حیدری (دختر ۱۷ساله اهوازی در سال ۱۴۰۰)، دیده شده که در صورت جریحه‌دار شدن احساسات عمومی، دادگاه‌ها با استناد به ماده ۴۲۸ و با هماهنگی قوه قضاییه، تفاضل دیه را از بیت‌المال تأمین کرده‌اند تا قصاص اجرا شود.»

قاتل «الهه حسین نژاد» گفت: وقتی تصاویر مقتول را در فضای مجازی دیدم ترسیدم و گوشی را دور انداختم. سمند نقره‌ای مال برادرم بود و هر چند روز یک بار با آن مسافرکشی می‌کردم.

خانواده الهه حسین‌نژاد با حضور در پلیس آگاهی تهران، خواستار اشد مجازات برای قاتل فرزندشان شدند. پدر الهه گفت: «درخواست ما اجرای کامل عدالت است.» مادر داغ‌دار نیز به‌دلیل شدت ناراحتی، در وضعیت روحی مساعدی قرار ندارد. رئیس پلیس آگاهی تهران در دیدار با آن‌ها تأکید کرد: «خدا را گواه می‌گیرم که از لحظه اطلاع از مفقودی الهه، همکارانم ۴ تا ۵ شبانه‌روز بدون وقفه و بی‌خوابی درگیر رسیدگی به این پرونده بودند.»